Mo'un surasi — Oyat 3

Kalimalarning ma'nolari:

• يَحُضُّ – undamoq, targ‘ib qilmoq, chorlamoq.
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ – miskin (o‘ta muhtoj, kambag‘al)ni ovqatlantirish.

Tafsir:

Bu oyatda Alloh taolo oxirat kunini yolg‘on deb hisoblaydigan kishining yana bir xunuk xislatini bayon qilmoqda. Bunday odam nafaqat o‘zi miskinga yordam bermaydi, balki boshqalarni ham kambag‘al va muhtojlarni ovqatlantirishga undamaydi, chorlamaydi. U o‘z nafsini ham, atrofidagilarni ham xayr-ehson qilishga targ‘ib qilmaydi. Holbuki, islom dini boylarni kambag‘allarga yordam berishga, ularning ochliklarini yengillashtirishga buyuradi. Bu oyatda bunday odamlarning qalblari qanchalik qattiq va shafqatsiz ekani, ularning faqat o‘z manfaatini o‘ylab, jamiyatdagi muhtojlarga befarq qarashlari ta’kidlanadi.

Foydalar:

1. Islom dini kambag‘al va muhtojlarga yordam berishni buyuradi va bu amalni ulug‘laydi. Musulmon kishi nafaqat o‘zi xayr qilishi, balki boshqalarni ham yaxshilikka undashi kerak.
2. Insonning boyligi va mol-mulki Allohning in’omidir. Bu ne’matlardan faqat o‘z manfaatimiz uchun emas, balki jamiyatdagi muhtojlar haqqini ham ado etish uchun foydalanishimiz lozim.
3. Boshqalarni yaxshilikka undash – o‘zi ham yaxshi amal qilishdek savobli ishdir. Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam) hadislarida «yaxshilikka yo‘l ko‘rsatgan kishiga, uni qilgandek savob beriladi» deb marhamat qilganlar.
4. Miskinlar va kambag‘allarning haqqini e’tibordan chetda qoldirmaslik, ularga mehr-shafqat ko‘rsatish – mo‘minning xislatidir. Bu dunyoda qilgan har bir yaxshiligimiz oxiratda biz uchun zaxira bo‘ladi.