سوره ماعون — آیه 3

معانی کلمات:

• «یَحُضُّ»: یعنی ترغیب و تشویق کردن، برانگیختن و واداشتن.
• «طَعامِ الْمِسْكِين»: یعنی خوراک و غذای فقیر و نیازمندی که از داشتههای خود بینصیب است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، یکی دیگر از صفات زشت تکذیبکنندگان دین را بیان میکند و میفرماید که او نه تنها خودش به فقیر و مسکین غذا نمیدهد، بلکه دیگران را نیز به این کار خیر تشویق و ترغیب نمیکند. او نه خودش به فقرا کمک میکند و نه دیگران را به یاریرسانی به آنان برمیانگیزد. این نشاندهنده سنگدلی و بخل شدید اوست؛ چرا که اگر خودش توانایی ندارد، لااقل باید دیگران را به این کار نیک دعوت کند، اما او حتی از این هم دریغ میورزد. این آیه در ادامه آیات قبل، پرده از چهره کسانی برمیدارد که دین را دروغ میشمارند و در عمل، حقوق خدا و خلق خدا را نادیده میگیرند.

فواید و پیامهای آیه:

• اسلام دینی است که به شدت به کمک به نیازمندان و فقرا اهمیت میدهد و آن را از نشانههای ایمان راستین میداند.
• کسی که نمیتواند خودش به فقیر کمک کند، لااقل باید دیگران را به این کار خیر تشویق کند؛ پس هیچ بهانهای برای بیتفاوتی در برابر فقر و نیازمندان وجود ندارد.
• محبت به خلق خدا و دستگیری از مستمندان، از صفات برجسته مؤمنان است و خداوند در قرآن بارها به آن سفارش کرده است.
• این آیه به ما میآموزد که ایمان فقط به ادعا نیست، بلکه باید در رفتار و کردار ما، بهویژه در قبال محرومان جامعه، تجلی یابد.