Soera Al-Ma'un — Vers 3

Woorden die uitleg nodig hebben:

• يَحُضُّ: aansporen, aanmoedigen, zowel zichzelf als anderen aansporen tot iets goeds.
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ: het voedsel voor de arme en behoeftige, degene die niets of nauwelijks genoeg heeft.

Tafsir (uitleg) van de vers:

Deze vers beschrijft een kwalijke eigenschap van degenen die het Oordeel ontkennen. Het gaat hier niet alleen om het feit dat men zelf geen eten geeft aan de armen, maar het is nog erger: men spoor niemand aan – noch zichzelf, noch anderen – om de armen te voeden. De persoon die dit doet, toont geen enkele zorg of mededogen voor de minderbedeelden in de samenleving. Hij is zo hardvochtig dat hij anderen niet eens aanspoort tot deze daad van goedheid, laat staan dat hij zelf iets doet.

De koran benadrukt hier dat ware geloof niet alleen uit woorden bestaat, maar zich toont in daden van zorg en liefde voor de medemens, vooral voor de zwakken en behoeftigen. Wie zijn hart sluit voor de armen, heeft het ware begrip van de religie niet bereikt.

Een boodschap voor ons:

Beste broeder en zuster, deze vers is een krachtige oproep om ons hart te openen voor de behoeftigen om ons heen. Het is niet voldoende om zelf af en toe iets te geven – we worden opgeroepen om ook anderen aan te moedigen tot het goede. Stel je voor hoe onze samenleving eruit zou zien als iedereen elkaar zou aansporen tot het voeden van de armen, tot het helpen van de zwakken, tot het delen van onze zegeningen. Dat is de schoonheid van de Islam: het is een religie van gemeenschapszin, van solidariteit en van liefde voor de schepping van Allah.

De Profeet (vrede zij met hem) zei: "De gelovigen zijn in hun onderlinge liefde, barmhartigheid en medeleven als één lichaam; als één lid pijn voelt, reageert het hele lichaam met koorts en slapeloosheid." Laten we dus niet alleen zelf geven, maar laten we ook anderen inspireren om te geven. Want elke aansporing tot het goede is een zaadje dat Allah laat groeien, en de beloning ervan is bij Hem, de Meest Barmhartige.