Surat Hud — Ayat 115

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• وَاصْبِرْ (waṣbir): sabar, tegel, lan kuwat nglakoni apa kang dadi kuwajibane awak, senajan ana pacoban lan rasa abot.
• لَا يُضِيعُ (lā yuḍī'u): ora bakal nyirnakake, ora bakal ngilangake, lan ora bakal nyuda.
• أَجْرَ (ajra): pahala, ganjaran, lan piwales kang becik saka Allah.
• الْمُحْسِنِينَ (al-muḥsinīn): wong-wong kang padha nindakake kabecikan lan ngelakoni pangabdine marang Allah kanthi sampurna.

1. Tafsir lan tegese ayat:

Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ, lan uga marang para mukmin kabeh, supaya padha sabar. Sabar ing kene jembar banget tegese: sabar anggone nindakake shalat lan ibadah liyane, sabar anggone netepi dhawuhe Allah arupa istiqamah ing dalan kang bener, sabar anggone ngedohi larangane Allah arupa tumindak sewenang-wenang lan condhong marang wong-wong kang padha tumindak zalim, sarta sabar nalika nandhang gangguan lan pitenah saka wong-wong musyrik lan wong-wong kang padha sengit marang agama iki.

Sawise dhawuh sabar mau, Allah banjur paring panglipur lan janji kang mesthi kelakon: "Satemene Allah ora bakal nyirnakake pahala lan ganjarane wong-wong kang padha nindakake kabecikan." Tegese, saben lelakon becik kang dilakoni kanthi ikhlas lan sabar, ora ana siji-sijia kang bakal ilang utawa suda ing ngarsane Allah. Malah Allah bakal nampa amal kang paling apik saka apa kang wis padha dilakoni, lan bakal paring piwales kang luwih becik tinimbang apa kang wis padha ditindakake.

Dadi, ayat iki minangka panglipur lan pangiyub-iyub ati: senajan ing donya iki wong kang padha nindakake kabecikan kerep nemoni rasa abot, dipoyoki, utawa disiya-siya, nanging ing ngarsane Allah ora ana kang muspra. Kabeh bakal ketok piwalese ing wektu kang wis ditemtokake dening Allah.

1. Faedah lan piwulang kang bisa dijupuk:

• Sabar iku dudu tandha kekalahan, nanging tandha kekuwatan iman lan katresnan marang Allah.
• Wong kang sabar lan nindakake kabecikan mesthi bakal oleh ganjaran kang ora bakal disirnakake dening Allah, senajan manungsa ora ngerti utawa ora ngajeni.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep: ora ana amal becik kang muspra, sanajan mung sethithik, yen dilakoni kanthi ikhlas lan sabar.
• Ibadah lan kabecikan iku kudu dilakoni terus-terusan, ora mung nalika kepenak, nanging uga nalika nemoni pacoban.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Welas, mula sapa wae kang padha nglakoni kabecikan bakal diparingi piwales kang luwih becik tinimbang amale dhewe.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora gampang putus asa lan ora gampang nglokro nalika nglakoni kabeneran, amarga janjine Allah iku mesthi lan ora bakal dilanggar.