Suurah Huud — Aayad 123

Macnaha ereyada:

• غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: Waxa qarsoon ee ku jira samooyinka iyo dhulka, ee aan la arki karin.
• يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ: Waxa loo celin dhamaantood isaga (Allah) maalinta Qiyaame.
• تَوَكَّلْ عَلَيْهِ: Isaga keliya talada saaro, isaga oo ku kalsoon.

Tafsiirka:

Waxa u gaar ah Eebbe kaliya ogaanshaha waxa qarsoon ee samooyinka iyo dhulka ku jira, waxba kama qarsoona isaga, cilmigiisu wuxuu koobay waxa muuqda iyo waxa qarsoonba. Isaga xagiisa ayaa loo celin dhamaan arrimaha Maalinta Qiyaame, waxa uu ka xisaabin doona abidkiisa oo dhan. Eebbe wuxuu ku amray Nabiga (CSW) iyo umaddiisaba inay isaga keliya caabudaan, isaga keliya oo ay talada saaraan, isagoo ku kalsoon oo aan wax kale u cabsanayn. Eebbe waa ka war qaba waxa dadku camal falaan oo khayr iyo shar midna, waxba kama qarsoona, wuxuuna ka abaalmarin doona mid kasta siduu camal falay.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Iimaanka cilmiga Eebbe oo kooban waxa muuqda iyo waxa qarsoon, wuxuu ku xoojiyaa cabdiga inuu ka fogaado dembiyada, maxaa yeelay Eebbe wuu arkaa oo wuu ogyahay wax kasta.
2. Dhammaan arrimuhu waxay ku dhammaan Eebbe, sidaas darteed waa in aan ku xirnaano isaga keliya, oonaan ka cabsan cid kale.
3. Isku darka cibaadada iyo tawakkulka waa asalka nolosha Muslimka: wuxuu caabudaa Eebbe, isla markaana talada saaraa isaga, ka dibna natiijada wuxuu u dhiibaa Eebbe.
4. Aayadani waxay ku dhammaysaa dhiirigelin iyo digid: Eebbe ma ahayn mid halmaansan waxa dadku camal falaan, laakiin wuu ka war qabaa oo wuu abaalmarin doonaa, taas oo ku boorrinaysa dadka inay wanaag falaan oo ka fogaadaan xumaanta.