ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 29

የቃላት ፍች፡-

• لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا፡- በዚህ ጥሪ (የመልእክት ማድረስ) ላይ ምንም ገንዘብ አልጠይቃችሁም።
• إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ፡- ዋጋዬ በአላህ ላይ እንጂ በሌላ ላይ አይደለም።
• بِطَارِدِ፡- አባራሪ / አባርሬ የምወርድ አይደለሁም።
• مُلَاقُو رَبِّهِمْ፡- ጌታቸውን የሚገናኙ (ወደ እርሱ የሚመለሱ) ናቸው።

የአንቀጹ ትንበር (ተፍሲር)፡-

ኑሕ (ዐለይሂ ሰላም) ለሕዝቦቹ እንዲህ አላቸው፡- «ሕዝቦቼ ሆይ! ወደ አላህ ባላችሁ ጥሪና በማስተማሬ ምንም ገንዘብ አልጠይቃችሁም። ዋጋዬ በአላህ ላይ ብቻ ነው እንጂ በእናንተ ላይ አይደለም። እናንተ ደጃፌን እንድትቀርቡ የጠየቃችሁትን ድሆችና ደካሞች የሆኑትን አማኞች ከእኔ አላባርራቸውም፤ ምክንያቱም እነርሱ በትንሳኤ ቀን ጌታቸውን የሚገናኙ ናቸው፤ እርሱም በእምነታቸው ይኸፍላቸዋል። እነርሱን በማባረር የጌታቸውን ቁጣ አላገኝም። እናንተ ግን የዚህን ጥሪ እውነት የማትረዱ ሕዝቦች ነያችሁ፤ የአላህን ትእዛዝና የመገናኘቱን ቀን ስለማታውቁ የደካሞችን መባረር ትጠይቃላችሁ።»

ከአንቀጹ የምንማራቸው ጥቅሞች፡-

1. የነቢያት ጥሪ ከራስ ጥቅምና ከገንዘብ ንጹሕ ነው፤ ዓላማቸው የሰዎችን መማር እንጂ መጠቀም አይደለም። ይህ የእስልምናን ንጽሕና ያሳያል።
2. አማኞች ሁሉ በአላህ ዘንድ እኩል ናቸው፤ ድህነትም ሆነ ሀብት በእምነት ፊት ልዩነት አይፈጥሩም። ይህ የእስልምና ፍትሕ ነው።
3. የደካሞችን ሰዎች ማክበርና ከማንቋሸሽ መጠበቅ ትልቅ በጎ ተግባር ነው፤ አላህ የተጨቆኑትን ጸሎት ይሰማል።
4. እውነተኛ ዋጋ በአላህ ዘንድ ነው እንጂ በሰዎች ዘንድ አይደለም፤ ስለዚህ የአላህን ፈቃድ ከሰዎች ፈቃድ ማስቀደም አለብን።
5. አላህ የሚወዳቸውን ጠላቶች ማድረግ ከባድ ቅጣት ያስከትላል፤ ስለዚህ ከአማኞች ጋር በመዋደድና በመተባበር ላይ መሆን ይገባናል።