سوره هود — آیه 33

معانی کلمات:

• «بِمُعْجِزِينَ»: عاجز کنندگان، یعنی کسانی که می‌توانند از چنگال قدرت خدا بگریزند و او را ناتوان سازند.

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیه‌السلام در پاسخ به سخنان تمسخرآمیز و طعنه‌آمیز قومش که می‌گفتند: «ای نوح! اگر راست می‌گویی، عذابی را که به ما وعده می‌دهی بیاور»، فرمود: «من اختیاری در آوردن عذاب ندارم و آن را به تأخیر نمی‌اندازم؛ بلکه تنها خداوند متعال است که اگر بخواهد، آن را در زمان مقرر و مناسب — خواه زود یا دیر — بر شما نازل می‌کند. اوست که حکمتش اقتضا می‌کند عذاب را بر شما فرو فرستد. و شما هرگز نمی‌توانید از اراده و قدرت او بگریزید یا او را ناتوان سازید؛ زیرا خداوند بر هر چیزی تواناست و هیچ چیز در زمین و آسمان از حوزه قدرت او خارج نیست. اگر او اراده کند که شما را عذاب دهد، هیچ نیرویی نمی‌تواند شما را از آن نجات دهد یا مانع اجرای فرمانش شود.»

فواید و پیام‌های آیه:

• پیامبران الهی تنها مبلّغ و فرستاده‌اند و هیچ تصرفی در امور غیبی و نزول عذاب ندارند؛ همه کارها به دست خداوند است و این نشانه توحید در ربوبیت و فرمانروایی مطلق اوست.
• عذاب الهی بر اساس حکمت و مشیت اوست، نه بر اساس خواسته یا شتاب پیامبران؛ پس مؤمن باید در همه امور به خدا توکل کند و تسلیم اراده او باشد.
• هیچ کس نمی‌تواند از قدرت خدا بگریزد یا او را ناتوان سازد؛ این حقیقت، انسان را به خضوع در برابر پروردگار و دوری از گناه و سرکشی دعوت می‌کند.
• تأخیر عذاب یا نزول آن، نشانه ضعف خداوند نیست؛ بلکه مهلت دادن به بندگان برای توبه و بازگشت به سوی اوست که از رحمت و لطف الهی سرچشمه می‌گیرد.
• این آیه به انسان می‌آموزد که در برابر تهدیدهای دشمنان و سخنان تمسخرآمیز آنان، با آرامش و اعتماد به خدا پاسخ دهد و از وعده‌های الهی هرگز ناامید نشود.