Surah Hud — Aya 49

Ma’anonin Kalmomin:

“Anba’ul-ghaib” (أنباء الغيب) na nufin labaran da suka ɓoye ga mutane, waɗanda ba a iya saninsu sai da wahayi daga Allah. “Nuhiha” (نوحيها) na nufin muna saukar da ita gare ka, ya Muhammad, ta hanyar wahayi. “Al-‘aqibah” (العاقبة) na nufin sakamako na ƙarshe a duniya da Lahira.

Fassarar Ayar:

Ya Muhammad, wannan labarin da muka ba ka game da annabi Nuhu da mutanensa, yana daga cikin labaran ɓoye waɗanda ba ka sani ba, kai ko mutanenka, kafin mu saukar da wannan wahayi gare ka. Babu wata hanya da za ka iya sanin waɗannan labarai sai da wahayi daga gare Mu. Don haka ka yi haƙuri a kan cutar da mutanenka ke yi maka da kuma ƙaryata su, kamar yadda annabi Nuhu ya yi haƙuri a kan mutanensa. Lalle ne sakamako na ƙarshe mai kyau a duniya da Lahira na masu taƙawa ne, waɗanda suke tsoron Allah da bin umarninsa da nisantar abubuwan da ya hana.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna cewa ilmin annabci ba na ɗan adam ba ne, sai wahayi ne daga Allah, wanda yake tabbatar da gaskiyar manzancin Muhammad (SAW).
2. Tana ƙarfafa haƙuri da juriya a kan wahalhalu da cutarwa, kamar yadda annabawa suka yi haƙuri, domin a ƙarshe nasara tana tare da masu taƙawa.
3. Tana ƙarfafa muminai su riƙe taƙawa da tsoron Allah, domin su sami sakamako mai kyau a ƙarshe, ko da sun jinkirta a duniya.
4. Tana nuna cewa labaran al’ummomin da suka gabata suna da darasi mai girma ga al’ummar Musulmi, don su koyi darasi daga gare su su guji halakar da suka fuskanta.