سوره هود — آیه 69

معانی کلمات:

• رُسُلُنَا: فرشتگان ما (جبرئیل و همراهانش از ملائکه).
• بِالْبُشْرَىٰ: به مژده و بشارت (بشارت به تولد اسحاق و یعقوب و نیز خبر هلاکت قوم لوط).
• سَلَامًا: تحیت و درود (سلام گفتن به عنوان ابراز امنیت و صلح).
• سَلَامٌ: سلام (پاسخ به تحیت، به صورت مرفوع برای بیان ثبات و دوام).
• فَمَا لَبِثَ: پس درنگ نکرد و معطل نشد.
• عِجْلٍ: گوساله.
• حَنِیذٍ: بریان شده با سنگهای داغ در گودال (گوشت کبابشده).

تفسیر آیه:

به یقین، فرشتگان ما (جبرئیل و همراهانش) به نزد ابراهیم آمدند در حالی که به او مژده میدادند (مژده تولد فرزندی به نام اسحاق و پس از او یعقوب، و نیز خبر عذاب قوم لوط). آنان (به نشانه احترام و امنیت) گفتند: «سلام بر تو باد.» ابراهیم نیز در پاسخ، به صورتی محکمتر و کاملتر گفت: «سلام بر شما.» سپس بدون هیچ درنگی، شتابان رفت و گوسالهای بریان (و چاق) برای پذیرایی از مهمانانش آورد، چرا که گمان میکرد آنان مهمانانی از انسانها هستند و میخواست به رسم مهماننوازی از آنان پذیرایی کند.

فواید و پیامهای آیه:

1. اخلاق مهماننوازی: ابراهیم خلیل الله با وجود کهولت سن و مقام والای نبوت، شخصاً برای پذیرایی از مهمانان اقدام کرد و این درس بزرگی است که کرامت و بزرگواری در خدمت به مهمان است، نه در توقع خدمت از دیگران.
2. سرعت در کار خیر: «فَمَا لَبِثَ» نشان میدهد که ابراهیم در انجام کار نیک (پذیرایی) هیچ تأخیری روا نداشت. مؤمن باید در کارهای خیر و خدمت به دیگران شتاب کند.
3. سلام و تحیت اسلامی: سلام دادن و پاسخ دادن به آن با حالتی بهتر (سلام در برابر سلام) از آداب والای اسلامی است که محبت و امنیت را در جامعه گسترش میدهد.
4. بشارت الهی به بندگان صالح: خداوند بندگان مخلص خود را در سختترین شرایط (پیری و ناامیدی ظاهری از فرزند) ناامید نمیکند و مژدههای خود را میرساند، پس هیچگاه از رحمت خدا مأیوس نشویم.
5. پذیرایی از مهمان با بهترین امکانات: ابراهیم بهترین چیزی که داشت (گوساله بریان) را برای مهمانان آورد. این درس میدهد که در پذیرایی، اخلاص و انتخاب بهترینها مهم است، نه کمیت و تجملات.