Hud surasi — Oyat 76

يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۖ إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ

Қалималар маънолари:

• أَعْرِضْ — юз ўгир, тарк эт.
• هَٰذَا — бу жанжал ва тортишувдан (яъни қавми Лут учун шафоат сўрашдан).
• أَمْرُ رَبِّكَ — Роббингнинг ҳукми, яъни уларни ҳалок қилиш ҳақидаги қарори.
• غَيْرُ مَرْدُودٍ — қайтарилмайдиган, ҳеч ким қайтара олмайдиган.

Тафсир:

Эй Иброҳим, бу жанжал ва баҳсдан юз ўгир, қавми Лут учун раҳмат ва шафоат тилашни бас қил. Чунки Роббингнинг уларни ҳалок этиш ҳақидаги ҳукми аллақачон чиққан ва бу ҳукм ўзгармайди. Энди уларга азоб нозил бўлади, бу азобни ҳеч ким қайтара олмайди, на дуо, на шафоат, на тортишув уни тўхтата олмайди. Фаришталар Иброҳим алайҳиссаломга бу сўзларни уларнинг ҳолига ачиниб, шафоат қилиши бефойдалигини билдириш учун айтдилар. Чунки Аллоҳнинг ҳукми қазий бўлган ва азоб ҳақ бўлган қавм учун энди ҳеч қандай омонлик йўқ.

Фойдалар:

• Аллоҳнинг ҳукми қачон қазий бўлса, уни ҳеч ким ўзгартира олмайди. Бандалар учун Аллоҳнинг қарорига рози бўлиш ва таслим бўлиш лозим.
• Пайғамбарлар ҳам инсонлар каби раҳмдил бўлиб, ўз қавмларига шафқат қиладилар, леkin Аллоҳнинг ҳукми келганда унга бўйсунадилар.
• Дуо ва шафоат фақат Аллоҳ хоҳлаган вақтда фойда беради. Агар Аллоҳ бир қавмга азобни ҳукм қилган бўлса, уни ҳеч нарса қайтара олмайди.
• Мўмин киши учун Аллоҳнинг амрига тезда бўйсуниш ва Унинг ҳукмидан рози бўлиш — энг гўзал хислатдир.