Surja Hud — Ajet 76

Kuptimi i fjalëve:

• A‘rid: Largohu, ndërprite, mos u përziej më.
• Amru Rabbike: Urdhri i Zotit tënd, dënimi i caktuar.
• Gajru merdud: I pakthyeshëm, që nuk mund të kthehet apo të ndalohet.

Tefsiri i Ajetit:

Kur profeti Ibrahim (paqja qoftë mbi të) filloi të ndërmjetësojë për popullin e Lutit, duke shpresuar që dënimi të shtyhej apo të lehtësohej, engjëjt që ishin dërguar për t’i zbatuar dënimin i thanë atij: "O Ibrahim, largohu nga kjo bisedë dhe mos u mundo më të ndërmjetësosh për ta. Nuk ka më vend për lutje apo kërkesë, sepse tashmë ka ardhur urdhri i Zotit tënd që dënimi i tyre është vendosur dhe nuk mund të shtyhet më. Ata do t'i godasë një dënim i madh, i cili nuk mund të kthehet nga askush dhe asnjë ndërmjetësim nuk do të ketë efekt."

Kjo ishte një mësim i madh për Ibrahimin (a.s.), i cili njihej si shumë i mëshirshëm dhe i butë, por tani e kuptoi se urdhri i Zotit ishte i prerë dhe i pakthyeshëm, sepse populli i Lutit kishte arritur kulmin e mosbindjes dhe korrupsionit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira dhe ndërmjetësimi janë të lavdërueshme, por kur Zoti vendos dënimin e Tij, askush nuk mund ta ndalojë atë. Kjo na mëson se duhet t'i nënshtrohemi plotësisht vullnetit të Zotit.
2. Dënimi i Zotit vjen kur njerëzit e shkelin kufirin në mëkate dhe nuk pendohen, prandaj duhet të nxitojmë drejt pendimit para se të vijë urdhri i Zotit.
3. Edhe profetët më të dashur te Zoti nuk mund të ndryshojnë vendimin e Tij kur ai është marrë, gjë që tregon madhështinë dhe fuqinë absolute të Zotit.
4. Mëshira duhet të jetë brenda kufijve të urdhrit të Zotit – nuk duhet të ndërmjetësojmë për ata që meritojnë dënimin e Zotit, sepse kjo është kundër vullnetit të Tij.
5. Ky ajet na mëson durimin dhe pranimin e vendimit të Zotit, edhe kur ai është i ashpër, sepse Zoti është i Drejtë dhe i Urtë në çdo gjë që bën.