Sura Hud — Werset 99

Znaczenie słów:

• رِفْدٌ – dar, wsparcie, to, co jest dane jako pomoc.
• مَرْفُودٌ – to, co zostało dane, udzielone, wzmocnione.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący poinformował, że ludność, o której mowa (lud Faraona i jego towarzysze), została objęta przekleństwem i wykluczeniem z miłosierdzia Bożego już w tym życiu – wraz z karą, jaka ich spotkała, czyli utonięciem w morzu. Nie poprzestali oni jednak na tej doczesnej karze, lecz także w Dniu Zmartwychwstania spotka ich kolejne przekleństwo i oddalenie od łaski Boga, gdy zostaną wtrąceni do ognia piekielnego. W ten sposób łączy się dla nich kara doczesna i wieczna, a przekleństwo towarzyszy im w obu światach. Następnie Bóg mówi: „Jakże zły to dar, który został im dany” – to znaczy, że wszystko, co ich spotkało – zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym – jest najgorszym możliwym wsparciem i najgorszym darem, jaki mogli otrzymać. Jest to bowiem dar kary, gniewu i oddalenia od miłosierdzia, a nie dar łaski i błogosławieństwa.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Ukazuje ona sprawiedliwość Boga Wszechmogącego – że nie pozostawia On bez kary tych, którzy sprzeciwiają się Jego nakazom i odrzucają Jego posłańców, lecz spotyka ich kara zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.
2. Przypomina nam, że konsekwencje grzechów nie ograniczają się tylko do świata doczesnego, ale mogą mieć wpływ na nasze życie wieczne, dlatego powinniśmy wystrzegać się czynów, które ściągają na nas gniew Boga.
3. Zachęca nas do szukania schronienia u Boga przed Jego przekleństwem i karą oraz do dążenia do Jego miłosierdzia i przebaczenia, gdyż to właśnie one są najlepszym darem, jaki możemy otrzymać.
4. Uczy nas, że prawdziwym darem i wsparciem jest to, co przybliża nas do Boga i Jego zadowolenia, natomiast wszystko, co oddala nas od Niego, jest darem zgubnym, nawet jeśli na pozór wydaje się atrakcyjne w tym życiu.