සූරා හූද් — ආයාත් 99

වචනාර්ථ:

* لَعْنَةً – ශාපය, දෙවියන්ගේ රහමතින් ඈත් කිරීම.

* الرِّفْدُ – ත්‍යාගය, දායාදය, ලැබෙන දෙය.

* الْمَرْفُودُ – එකිනෙකට අනුප්‍රාප්තිකව ලැබුණු, එකතු වූ දෙය.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, ෆිර්අව්න් සහ ඔහුගේ ගෝත්‍රිකයන්ට මෙලොවදී මුහුදේ ගිල්වා විනාශ කිරීමේ දඬුවමට අමතරව, ඔවුන්ට ශාපයක් ද අනුප්‍රාප්තික වශයෙන් ලැබුණු බවයි. එනම්, මෙලොවදී ඔවුන් දෙවියන්ගේ රහමතින් ඈත් වී ශාප ලද්දෝ වූහ. එමෙන්ම විනිශ්චය දිනයේදී ද ඔවුන්ට නරකාගාරයට ඇතුළත් කිරීම තුළින් තවත් ශාපයක් හා රහමතින් ඈත්වීමක් අත්වනු ඇත. මෙලොව ශාපය හා පරලොව ශාපය යන දෙකම ඔවුන්ට එකතු වීම ඉතාමත් නරක ත්‍යාගයකි. එය කෙතරම් නපුරු දායාදයක් ද යත්, ඔවුන්ට ලැබුණු මෙම දඬුවම් සහ ශාප එකිනෙක මත ගොඩගැසී ඇත. මෙලොවදී ගිල්වීමේ දඬුවම, ඉන් පසු ශාපය, පරලොවදී නරකාගාර දඬුවම සහ එහිදී ද ශාපය – මේ සියල්ල ඔවුන්ට එක්රැස් වූ අතිශය නපුරු ප්‍රතිඵලයකි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

* මෙම ආයාතය තුළින් අපට පැහැදිලි වන්නේ අල්ලාහ්ගේ අවනතියට විරුද්ධ වී උඩඟු වන අයට මෙලොවදී ද පරලොවදී ද දඬුවම් ලැබෙන බවයි. එබැවින් අප සැමවිටම දෙවියන්ට යටත් වී ඔහුගේ මාර්ගයේ ගමන් කළ යුතුය.

* පාපතරයන්ට ලැබෙන දඬුවම් එකකට එකක් එකතු වී ඉතා බරපතල වන බව මෙයින් පෙනේ. එබැවින් පාපයන්ගෙන් ඈත් වී යහපත් ක්‍රියා කිරීමට අප උනන්දු විය යුතුය.

* මෙලොව ජීවිතයේදී අපට ලැබෙන දඬුවම් හෝ දුෂ්කරතා අවසානය නොවේ. පරලොවදී වඩාත් බරපතල ප්‍රතිඵල අත්විය හැකි බව මෙයින් අවබෝධ වේ. එබැවින් අපගේ ක්‍රියාවන් පිළිබඳව අප නිරන්තරයෙන් පරීක්ෂා කර බැලිය යුතුය.

* අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අතිශය බරපතල බවත්, ඔහුගේ ශාපයෙන් ආරක්ෂා වීමට නම් ඔහුගේ අනුග්‍රහය සහ කරුණාව අප වෙත ලැබිය යුතු බවත් මෙයින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප දිනපතා අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව සහ මඟ පෙන්වීම ඉල්ලා සිටිය යුතුය.

* ධර්මයට විරුද්ධ වීමේ ප්‍රතිඵලය කෙතරම් භයානක ද යන්න මෙම ආයාතය තුළින් අපට වැටහේ. එබැවින් අපගේ ජීවිතයේ සෑම අංශයකදීම ධර්මය අනුගමනය කිරීමට උත්සාහ කළ යුතුය.