Surat Yusuf — Ayat 92

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَا تَثْرِيبَ (laa tatsriiba): ora ana panyuwuk, ora ana panyalah, ora ana panyiksa lan ora ana panyacad marang sira.
• عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ ('alaikumul yauma): marang sira kabeh ing dina iki.
• يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ (yaghfirullaahu lakum): muga-muga Allah ngapura dosa-dosa sira kabeh.
• أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (arhamur raahimiin): kang paling welas asih ing antarane para kang padha welas asih.

2) Tegese ayat iki:

Nalika para sadulure Nabi Yusuf padha ngakoni dosa-dosane marang dheweke, Nabi Yusuf banjur ngandika kanthi alus lan kebak pangapura: "Ing dina iki ora ana panyuwuk, ora ana panyalah, lan ora ana panyacad marang sira kabeh. Aku ora bakal ngungkit-ungkit dosa kang wis sira lakoni marang aku ing jaman biyen." Sawise ngendika mangkono, Nabi Yusuf banjur ndongakake para sadulure supaya diparingi pangapura dening Allah: "Muga-muga Allah ngapura kabeh dosa-dosa sira." Nabi Yusuf uga ngandhakake yen Allah iku Dzat kang paling welas asih marang wong-wong kang padha tobat saka dosane lan bali marang dalan kang bener. Dadi, Nabi Yusuf ora mung ngapura kanthi lisan, nanging uga ndongakake kabecikan kanggo para sadulure, minangka tandha yen dheweke duwe ati kang gedhe lan akhlak kang mulya.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ngapura iku luhur budine. Nabi Yusuf wis disiya-siya dening para sadulure, dibuwang menyang sumur, lan dipisahake saka bapake nganti pirang-pirang taun. Nanging nalika dheweke wis dadi wong kang kuwasa, dheweke ora males dendam, malah ngapura kanthi lega. Iki mulangake marang kita yen ngapura iku tandha wong kang kuwat lan mulya atine.
• Ora ngungkit-ungkit dosa kang wis kepungkur. Nabi Yusuf ngendika "ora ana panyuwuk ing dina iki", tegese dheweke ora bakal ngungkit-ungkit maneh kesalahane para sadulure. Iki mulangake supaya kita yen wis ngapura, aja nganti kelingan maneh lan diungkit-ungkit.
• Ndongaake kabecikan marang wong kang salah marang kita. Ora mung ngapura, Nabi Yusuf malah ndongakake supaya para sadulure diparingi pangapura dening Allah. Iki mulangake yen ngapura kang paling dhuwur yaiku ngapura karo ndongaake kabecikan.
• Allah iku Maha Welas Asih. Ayat iki ngelingake yen Allah iku arhamur raahimiin, paling welas asih marang wong kang tobat. Sapa wae kang gelem tobat lan bali marang Allah, mesthi bakal diparingi pangapura.
• Tobat iku dalan kang mbukak. Para sadulure Nabi Yusuf padha ngakoni dosane, banjur padha diparingi pangapura. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang mbukak lawang tobat kanggo sapa wae, ora preduli sepira gedhene dosane.
• Niru akhlak kang mulya iku bagian saka iman. Kisah iki mulangake marang kita supaya tansah ngupayakake ati kang lega, gampang ngapura, lan ora dendam, amarga kuwi kabeh kalebu akhlak kang diajarke dening Al-Qur'an lan Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam.