Sure Yûsuf — Ayet 97

Kelime Anlamları:

• İstiğfar et (اسْتَغْفِرْ): Allah’tan günahların bağışlanmasını dilemek, af ve mağfiret talep etmek.
• Hâtıîn (خَاطِئِينَ): Günah işleyenler, hata edenler, suçlular.

Tefsir:

Yakup (a.s.)’ın oğulları, kardeşleri Yusuf’a ve onun öz kardeşi Bünyamin’e yaptıkları kötülükleri itiraf ederek babalarına geldiler. Pişmanlık ve nedamet içinde, boyunları bükük bir halde dediler ki: "Ey babamız! Biz gerçekten günahkâr kimselerdik. Yusuf’a ve kardeşine karşı işlediğimiz suçların farkındayız. Şimdi sen bizim için Allah’tan af dile. Çünkü sen, Allah katında makbul ve müstecâb bir peygambersin. Duaların kabul olunur."

Onlar bu sözleriyle hem günahlarını itiraf ediyor, hem de babalarının peygamberlik makamına olan saygılarını dile getiriyorlardı. Zira onlar artık anlamışlardı ki, işledikleri bu büyük hata, ancak samimi bir tövbe ve Allah’ın rahmetiyle affedilebilir. Bu itiraf, onların kalplerindeki pişmanlığın ve imanlarının bir göstergesiydi.

Bu ayet bize şu dersi verir: Günah işleyen bir insan, hatasını kabul edip pişmanlık duymalı ve Allah’tan af dilemelidir. Anne-baba, özellikle de salih ve takva sahibi olanlar, çocukları için dua etmeli, onların affedilmesini Allah’tan istemelidir. Ayrıca burada, peygamberlerin ve salih kulların dualarının kabul edileceğine dair bir müjde de vardır. Ey Rabbimiz! Biz de günahlarımızı itiraf ediyor, senin rahmetinden ümit kesmiyoruz. Bizi affet, bizlere merhamet et! Amin.