Ибрахим сүрәсе — Аять 15

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Истәфтәхү» — ярдәм сорадылар, җиңү теләделәр.

— «Хәбә» — һәлак булды, өмете өзелде, зыян күрде.

— «Җәббар» — кешеләрне үз ихтыярына буйсындыручы, золым итүче, тәкәббер.

— «Гәнид» — хакны танымаучы, аңа каршы килүче, баш тартучы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә пәйгамбәрләрнең үз кавемнәренә каршы көрәшендә Аллаһудан ярдәм сорауларын һәм аларның догалары кабул ителүен хәбәр итә. Пәйгамбәрләр үзләренә иярмәгән, хакны инкяр иткән кавемнәренә каршы Раббыларыннан ярдәм һәм хөкем сорадылар. Аларның бу соравына Аллаһы Тәгалә җавап бирде — һәрбер тәкәббер, үҗәт дошман һәлак булды, өметсезлеккә төште. «Җәббар» — ул кешеләрне көчләп үзенә буйсындыручы, зурлык кылучы, ә «гәнид» — хак ачыклангач та, аны кабул итмәүче, үз хатасында нык торучы кеше. Мондый кешеләрнең барысы да, пәйгамбәрләргә каршы чыгып, аларны җиңәрмен дип уйласалар да, ахыр чиктә хурлыкка калдылар һәм һәлак булдылар. Бу — Аллаһы Тәгаләнең үз пәйгамбәрләренә булган ярдәменең ачык дәлиле.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Пәйгамбәрләрнең һәм мөэминнәрнең авыр чакларда Аллаһуга гына сыенып, ярдәм сораулары — дөрес юл. Бу безгә дә һәрьяклап Аллаһуга таянырга өйрәтә.
2. Тәкәбберлек һәм хакка каршы килү — һәлакәткә илтүче сыйфатлар. Кем генә булса да, Аллаһуга буйсынмаса, ахырда хур булачак.
3. Аллаһы Тәгалә үз дусларын һичкачан ярдәмсез калдырмый — аның ярдәме тиз килә, ләкин вакыты белән.
4. Бу аять мөэминнәргә иманнарын ныгытырга ярдәм итә: хаксызлык вакытлыча өстенлек итсә дә, ахыргы җиңү — хаклык ягында.