Ибрахим сүрөсү — Аят 15

1. Аяттагы түшүндүрүүгө муктаж сөздөр:

• وَاسْتَفْتَحُوا — пайгамбарлар Аллахтан жеңиш жана жардам сурашты.
• خَابَ — зыян тартты, жоготууга учурады, үмүтү үзүлдү.
• جَبَّار — өзүнүн эркин башкаларга зордоп таңуучу, текебер, өзүмчүл адам.
• عَنِيد — акыйкатка моюн сунбаган, ага каршы чыккан, өжөрлөнгөн адам.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Пайгамбарлар Аллах Тааладан душмандарына каршы жеңиш берүүсүн жана алардын ортосунда акыйкат өкүм чыгаруусун суранышты. Аллах алардын дубасын кабыл кылды. Ошондо акыйкатка моюн сунбаган, текеберлик кылган ар бир залым жоготууга учурады, зыян тартты. Мындай адамдар акыйкат өздөрүнө ачык-айкын көрүнүп турса да, ага ээрчибейт, Аллахтын жалгыздыгын жана Ага гана сыйынууну моюнга албайт. Алар өз күчү менен башкаларды басып-жанчып, өз каалоолорун зордоп таңууга аракет кылышат, бирок акыбети кайтпай, натыйжада өкүнүчкө кабылышат.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала пайгамбарлардын жана ыймандуу адамдардын дубасын угат жана жооп берет. Бул бизге да дуба кылууга, Аллахтан жардам суроого үмүт берет.
• Текеберлик жана акыйкатка өжөрлөнүп каршы чыгуу адамды жоготууга алып барат. Ал эми момундук, моюн сунуу жана акыйкатты кабыл алуу — кутулуунун жолу.
• Ислам дини адамды зордук-зомбулуктан, өзүмчүлдүктөн жана текеберликтен тыят, акыйкатты, адилеттикти жана момундукту үйрөтөт.
• Аллахтын жардамы менен акыйкат ар дайым жеңишке жетет, ал эми залымдардын акыбети өкүнүч менен бүтөт. Бул ыймандуу адамга сооротуу жана үмүт берет.
• Ар бир адам өз жанын текшерүүгө тийиш: мен акыйкатка моюн сунамбы же текеберлик кыламбы? Бул суроо аркылуу адам өзүн оңдоп, Аллахтын ыраазылыгына жетүүгө умтулат.