Surah Ibrahim — Aya 15

Ma’anar Kalmomin:

• اسْتَفْتَحُوا: Manzanni sun nemi taimako da nasara daga Allah a kan maƙiyansu.
• خَابَ: Ya yi hasara, ya ɓata, ko ya rasa abin da yake fata.
• جَبَّارٍ: Mai girman kai wanda yake tilasta wa halittu bin son ransa, ba tare da bin gaskiya ba.
• عَنِيدٍ: Mai taurin kai, wanda yake juyewa daga gaskiya bayan ta bayyana masa, kuma ba ya yarda da shi.

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba da labarin cewa manzanni, a lokacin da suka fuskanci ƙaryatawa da cutarwa daga al’ummarsu, sun koma ga Ubangijinsu suna roƙon taimako da nasara a kan maƙiyansu, kuma suna neman hukunci tsakaninsu da mutanensu. Allah ya karɓi addu’arsu, ya sauka da taimako, kuma ya halaka duk wani mai girman kai, mai taurin kai wanda ya ƙi gaskiya kuma ba ya bi ta, duk da cewa gaskiya ta bayyana masa a fili. Irin wannan mutum ba ya yarda da tauhidi, kuma ba ya biyayya ga Allah, yana kuma tilasta wa mutane bin son ransa, don haka ya yi hasara a duniya da lahira.

Fa’idodin Darasi:

1. Neman taimako daga Allah a lokacin wahala alama ce ta imani, kuma Allah yana taimakon bayinsa masu bi da suka dogara gare shi.
2. Girman kai da taurin kai daga manyan halaye ne masu ɓatawa, waɗanda ke kai mutum ga hasara a duniya da lahira, saboda suna hana shi bin gaskiya.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su dage a kan gaskiya, kuma kada su ji tsoron ’yan girman kai, domin ƙarshen su hasara ne, yayin da nasara za ta kasance ga masu bi.
4. Tana tunatar da mu cewa Allah yana jin addu’ar bayinsa, kuma yana amsa musu a lokacin da suke buƙatarsa, don haka ya kamata mu riƙa komawa gare shi a cikin kowane hali.