سوره ابراهیم — آیه 20

معانی کلمات:

• «عَزیز»: در اینجا به معنای ممتنع و دشوار است؛ یعنی چیزی که از قدرت کسی خارج باشد و نتواند آن را انجام دهد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه سخن درباره مشرکان و تهدید آنان میفرماید: اگر بخواهد شما را نابود کند و مردمان دیگری را به جای شما بیاورد، این کار برای او هیچ دشواری و امتناعی ندارد. نابود کردن شما و آفریدن خلقی تازه، برای قدرتی که آسمانها و زمین را آفریده و همه چیز در برابر اراده او مسخر است، بسیار آسان و سهل است. هیچ چیزی بر خداوند پوشیده و پنهان نیست و هیچ موجودی نمیتواند از حوزه قدرت او خارج شود. او بر همه چیز قادر است و هیچ کاری برای او غیرممکن نیست. این تهدید نه برای ترساندن، بلکه برای بیدار کردن وجدانها و هشدار به کسانی است که گمان میکنند با تکبر و گردنکشی خود میتوانند از اراده الهی بگریزند.

فواید و پیامهای آیه:

1. قدرت بیپایان خداوند را به ما میشناساند؛ قدرتی که هیچ حد و مرزی ندارد و همه چیز در برابر آن خاضع است.
2. انسان را از غرور و تکبر بازمیدارد و به او میآموزد که نباید خود را بینیاز از خدا ببیند، زیرا هر لحظه ممکن است نعمت وجودش گرفته شود.
3. امیدواری به رحمت الهی را در دل مؤمنان زنده میکند؛ همان خدایی که میتواند گناهان را بیامرزد و بندهای را از تاریکی به نور هدایت کند، بر هر کاری تواناست.
4. این آیه به ما میآموزد که در برابر قدرت خداوند، تواضع کنیم و بدانیم که همه چیز به اراده اوست؛ نه بقای ما به خود ماست و نه نابودی ما به دست دیگران، بلکه همه در دستان اوست.