سوره حجر — آیه 35

معانی کلمات:

• اللَّعْنَةَ: به معنای دوری از رحمت خداوند و طرد شدن از خیر و برکت است.
• یَوْمِ الدِّینِ: روز جزا و حساب، یعنی روز قیامت.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه ابلیس را به سبب سرپیچی از فرمانش از جایگاه والای خود فرو انداخت، به او فرمود: «و همانا لعنت و دوری از رحمت من تا روز قیامت بر تو خواهد بود.» این لعنت به این معناست که ابلیس از هر خیری محروم و از رحمت خداوند مطرود است و این طرد و دوری نه فقط در دنیا، بلکه تا روزی که همه مردم برای حساب و جزا برانگیخته میشوند، ادامه خواهد داشت. او در آسمانها و زمین ملعون است و هیچگاه مشمول رحمت و بخشایش الهی قرار نخواهد گرفت. این جمله بیانگر شدت خشم خداوند بر ابلیس و محرومیت کامل او از هر گونه خیر و برکت است.

فواید و پیامهای آیه:

• نافرمانی از فرمان خداوند، حتی اگر موجودی مانند ابلیس با عبادتهای طولانی باشد، باعث سقوط و محرومیت از رحمت الهی میشود.
• لعنت خداوند به معنای دوری از رحمت اوست و این دوری برای کسانی که دشمنی با خدا و بندگانش را پیشه کنند، تا ابد ادامه دارد.
• این آیه به انسان هشدار میدهد که از وسوسههای شیطان دوری کند، زیرا سرانجام او لعنت و عذاب است و هر که از او پیروی کند، در همین مسیر قرار میگیرد.
• رحمت خداوند برای بندگان مؤمن و مطیع است و کسانی که از فرمان او سرپیچی کنند، از این رحمت محروم خواهند شد؛ پس باید همواره در پی جلب رضایت خداوند باشیم تا از لعنت و دوری او در امان بمانیم.