Surat Al-Hijr — Ayat 67

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• أَهْلُ الْمَدِينَةِ (ahlul madīnah): wong-wong kang manggon ing sawijining kutha, yaiku kutha Sadūm.
• يَسْتَبْشِرُونَ (yastabsyirūn): padha bungah-bungah, padha seneng banget amarga ngarep-arep oleh apa kang dikarepake.

1. Tafsiré ayat:

Nalika para malaikat teka minangka tamu ing omahé Nabi Lūṭ, wong-wong kutha Sadūm padha krungu kabar bab tekane tamu-tamu mau. Banjur padha teka marani omahé Nabi Lūṭ kanthi ati bungah-bungah lan seneng banget. Kabungahané mau dudu amarga arep ngurmati tamu, nanging amarga ana kekarepan ala, yaiku arep nindakake tumindak kang ora pantes marang para tamu mau. Wong-wong mau padha kepéngin nyalurake hawa nepsu kang ala marang para tamu, tanpa ngerti yèn tamu-tamu mau sejatiné para malaikat utusané Allah. Tekané wong-wong mau kanthi cara kang kurang ajar iki dadi tandha yèn kutha Sadūm wis kebak tumindak ala lan pantes tinampa azab saka Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita yèn tumindak ala kang wis dadi kebiasaan ing sawijining masyarakat bisa nggawa marang karusakan, kaya kang dialami wong-wong kutha Sadūm.
• Kita dielingake supaya ora ngetutake hawa nepsu lan kekarepan ala, amarga kuwi bisa nyilakani awake dhewe lan wong liya.
• Para tamu kudu diajèni lan diparingi pangayoman, dudu malah disiya-siya.
• Kisah iki nuduhake yèn Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; wong-wong kang tetep ing tumindak ala bakal nampa piwales kang setimpal.
• Kanthi maca lan ngrenungake crita-crita ing Al-Qur'an, kita dadi luwih ngerti marang dalané wong kang bener lan dalané wong kang luput, saéngga bisa nambah iman lan katresnan marang Al-Qur'an.