سوره حجر — آیه 67

معانی کلمات:

• أهل المدینة: ساکنان شهر سَدوم (شهر حضرت لوط علیه السلام).
• یستبشرون: شادی میکنند و یکدیگر را بشارت میدهند؛ از روی شوق و طمع.

تفسیر آیه:

هنگامی که فرشتگان به صورت جوانانی خوشسیما بر حضرت لوط علیه السلام وارد شدند و او از آنان پذیرایی کرد، خبر به گوش مردم شهر سَدوم رسید. آنان که قومی منحرف و گرفتار عمل زشت بودند، با شادی و خوشحالی فراوان به سوی خانه لوط آمدند. شادی آنان نه از روی محبت و مهماننوازی، بلکه به خاطر طمع به مهمانان تازهوارد بود؛ زیرا قصد داشتند با آنان عمل ناشایست خود را انجام دهند. آنان با دیدن جوانان خوشسیما، یکدیگر را بشارت میدادند و با هیجان و شوق به سوی خانه لوط هجوم آوردند تا به خواسته پلید خود برسند. این آیه نشان میدهد که آنان نه تنها از گناه خود شرم نداشتند، بلکه با اشتیاق و خوشحالی به دنبال آن بودند و این نهایت انحطاط اخلاقی و دوری از فطرت پاک انسانی را میرساند.

فواید و درسهای آیه:

• گناه و فحشا، انسان را از فطرت پاک خود دور میکند تا جایی که از کار زشت خود شادمان میشود و آن را عادی میپندارد؛ پس باید همواره مراقب قلب خود باشیم و از عادیسازی گناه در جامعه بپرهیزیم.
• شادی و نشاط باید در مسیر خیر و طاعت خداوند باشد، نه در راه شهوات و معصیت؛ چرا که شادی بر گناه، نشانه قساوت قلب و نزدیکی به عذاب الهی است.
• این آیه هشدار میدهد که همراهی با گناهکاران و شادی در مجالس معصیت، انسان را از رحمت خدا دور میکند و ممکن است انسان را به سرنوشت شومی مانند قوم لوط دچار سازد.
• ایمان و تقوا، انسان را از افتادن در دام شهوات و فساد محافظت میکند و او را به سوی پاکی و عاقبتی نیکو رهنمون میسازد؛ چنانکه حضرت لوط علیه السلام با وجود فشار شدید قومش، بر ایمان و پاکدامنی خود استوار ماند و خداوند او و خاندانش را نجات داد.