Sura Al-Hidżr — Werset 67

Znaczenie słów:

• ahl al-madīnah – mieszkańcy miasta (Sadum/Sodomy), czyli ludność, do której został posłany prorok Lut (pokój z nim).
• yastabširūn – cieszą się, radują, przekazują sobie nawzajem dobrą nowinę; tutaj oznacza to radość wynikającą z nadziei na zaspokojenie swoich złych pragnień.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Gdy aniołowie przybyli do proroka Luta (pokój z nim) w postaci przystojnych młodzieńców, a on – nie wiedząc, że to posłańcy Boga – obawiał się o ich bezpieczeństwo przed swoim zdeprawowanym ludem, wieść o przybyciu gości szybko rozeszła się po mieście. Mieszkańcy Sadum, którzy wiedzieli o gościnności Luta i o tym, że przyjął on podróżnych, przyszli do niego z radością i podnieceniem, spiesząc się i obwieszczając sobie nawzajem tę nowinę. Ich radość nie wynikała jednak z chęci okazania gościnności czy dobrego przyjęcia przybyszów, lecz z nikczemnej nadziei, że będą mogli popełnić wobec nich czyn obrzydliwy – sodomię, która była ich stałym, haniebnym zwyczajem. Przybyli tłumnie, z jawnym zamiarem, nie kryjąc swoich złych intencji, co ukazuje ich całkowity upadek moralny i brak jakiejkolwiek bojaźni Bożej.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed skutkami grzechu i rozpasania – mieszkańcy Sadum zostali ukarani za swój występek, a ich historia jest przestrogą dla wszystkich, którzy naśladują ich czyny. Pokazuje to, że Bóg nie pozostawia bez kary tych, którzy przekraczają Jego granice.
2. Godność gościa i obowiązek jego ochrony – Prorok Lut (pokój z nim) wykazał się szlachetnością, broniąc swoich gości, nawet kosztem własnego bezpieczeństwa. Uczy to muzułmanów, że przyjęcie gościa i dbanie o jego bezpieczeństwo to część szlachetnej moralności islamu.
3. Radość z grzechu jest oznaką zatwardziałości serca – mieszkańcy miasta cieszyli się z możliwości popełnienia zła. To przypomnienie, że wierzący powinien smucić się z powodu grzechów i unikać ich, a nie szukać w nich przyjemności.
4. Ochrona przed złem przez mądrość i odwagę – historia ta uczy, że w obliczu zepsucia należy zachować odwagę i mądrość, tak jak uczynił to Lut, który starał się odwieść swój lud od złego czynu, przypominając im o Bogu.
5. Kara Boża jest nieunikniona dla tych, którzy trwają w grzechu – mimo że mieszkańcy Sadum cieszyli się i szydzili, ostatecznie spotkała ich kara, która stała się znakiem dla późniejszych pokoleń. To umacnia wiarę w sprawiedliwość Boga i Jego wszechwiedzę.