Sure Nahl — Ayet 128

Kelime Anlamları:

• İnne'llâhe: Şüphesiz Allah
• Mea: Beraber, ile, birlikte
• İttekav: Takva sahibi olanlar, Allah'ın emirlerini yerine getirip yasaklarından sakınanlar
• Muhsinûn: İhsan edenler, işini en güzel şekilde yapanlar, Allah'ı görüyormuşçasına ibadet edenler

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Kur'an-ı Kerim'in en son inen ayetlerinden biridir ve müminlere verilen en büyük müjdelerden birini taşır. Yüce Allah, bu ayette iki büyük hasleti taşıyan kullarıyla beraber olduğunu bildirmektedir: Takva ve İhsan.

Takva, kişinin Allah'ın emirlerini titizlikle yerine getirmesi, yasaklarından da büyük bir hassasiyetle kaçınmasıdır. Takva sahibi mümin, hayatının her anında Allah'ın rızasını gözetir, O'nun sınırlarını ihlal etmekten şiddetle sakınır. Bu, kişinin kalbinde Allah korkusunun ve O'na olan derin saygının tezahürüdür.

İhsan ise, kişinin ibadetlerini ve tüm amellerini en güzel şekilde, ihlasla ve Allah'ı görüyormuşçasına bir bilinçle yapmasıdır. Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) tarif ettiği gibi: "İhsan, Allah'a öyle ibadet etmendir ki, O'nu görüyormuş gibi olursun; sen O'nu görmesen de O seni mutlaka görür."

Bu iki vasfı kendinde birleştiren kullara Yüce Allah'ın "beraberliği" vaat edilmiştir. Bu beraberlik, sadece ilmi bir beraberlik değil; yardım, destek, koruma, zafer ve başarı ile birlikte olmaktır. Allah, takva sahibi ve ihsan eden kullarını asla yalnız bırakmaz. Onları düşmanlarına karşı destekler, işlerinde başarılı kılar, kalplerine huzur ve sükûnet verir, zorluklarda onlara çıkış yolları gösterir.

Sevgili kardeşlerim! Bu ayet, bizlere ne büyük bir müjde vermektedir. Rabbimiz, kendisine yönelen, günahlardan sakınan ve amellerini en güzel şekilde yapan kullarıyla beraber olduğunu bildiriyor. Bu beraberlik, dünyada zafer ve huzur, ahirette ise ebedi kurtuluş demektir. Öyleyse bizler de hayatımızı takva ve ihsan üzere tanzim edelim. Allah'ın emirlerine sarılalım, yasaklarından kaçınalım ve her işimizi en güzel şekilde, ihlasla yapalım. Unutmayalım ki, Allah ile beraber olan kullar, asla korkmazlar ve üzülmezler. Bu ayet, Kur'an'ın son ayetlerinden olması hasebiyle de, müminlere son bir vasiyet ve en büyük bir müjde niteliğindedir. Rabbimiz bizleri takva sahibi ve muhsin kullarından eylesin.