Surat An-Nahl — Ayat 19

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• تُسِرُّونَ (tusirrūna): samubarang kang padha sira ndhelikake utawa singitake ing ati lan pikiran.
• تُعْلِنُونَ (tu'linūna): samubarang kang padha sira terangake utawa tuduhake marang wong liya.
• يَعْلَمُ (ya'lamu): ngudaneni, nguningani kanthi sakabehe.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT iku nguningani sakabehe samubarang kang padha sira ndhelikake ing njero ati, apa maneh samubarang kang padha sira terangake marang wong liya. Ora ana siji-sijia barang kang bisa ndhelik saka kawruhe Allah, ora ana barang kang samar utawa ora katon ing ngarsane. Kabeh iku kacathet lan bakal padha sira tampa piwalese ing dina pungkasan. Dadi, ayat iki ngelingake menawa ora ana gunane ngapusi utawa ndhelikake tumindak ala, amarga Allah tansah mirsani lan nguningani kabeh. Kosok baline, tumindak becik kang ditindakake kanthi meneng-menengan uga ora bakal ilang saka kawruhe Allah, lan bakal oleh ganjaran kang becik.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang Allah, mula kita kudu tansah ngati-ati ing saben tumindak, amarga ora ana barang kang bisa didhelikake saka Panjenengane.
• Nggawe ati dadi tentrem, amarga kita ngerti menawa kabeh kabecikan kang kita lakoni, sanajan mung sithik lan ora dingerteni wong liya, mesthi bakal oleh piwales saka Allah.
• Ngajak kita supaya tansah jujur lan ikhlas, ora mung ing ngarepe wong akeh, nanging uga nalika dhewekan, amarga Allah tansah ana lan mirsani.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ayat iki nuduhake sepira adile lan telitine Allah marang saben pribadi, mula kita rumangsa diajeni lan dijaga dening Panjenengane.