سورت نحل — آیت 67

د کلمو معناګانې:

• سَكَرًا: هغه څښاک چې عقل له منځه وړي، یعنې شراب (مخکې له دې چې حرام شي).
• رِزْقًا حَسَنًا: پاک او ښه روزي، لکه تازه خرما، ممیز، انګور، سرکه او د انګورو شربت (دبس).

تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د خپلو نعمتونو یادونه کوي او وايي: د کجورو او انګورو له مېوو څخه تاسو دوه ډوله شیان جوړوئ: یو هغه څښاک چې عقل له منځه وړي (شراب) – دا د هغه وخت خبره ده مخکې له دې چې شراب حرام شي – او بل ښه او پاکه روزي، لکه تازه خرما، ممیز، انګور، سرکه او نور هغه څه چې خلک ترې ګټه اخلي. الله تعالیٰ په دې نعمتونو کې د خپل قدرت او رحمت لویه نښه ایښې ده، خو دا نښه یوازې هغه خلک درک کوي چې عقل لري او په غور سره فکر کوي، نه هغه څوک چې بې احتیاطه تېرېږي. دا آیت د شراب د حرمت له حکم څخه مخکې نازل شوی، او وروسته د مائدې په سورت کې د "فَاجْتَنِبُوهُ" (له هغه څخه ځان وساتئ) په آیت سره منسوخ شوی دی.

فايدې:

• الله تعالیٰ په خپلو مخلوقاتو باندې ډېر مهربان دی او هغه څه یې چې پیدا کړي، د انسانانو د ګټې لپاره دي، خو انسان باید له هر نعمت څخه په هغه ډول ګټه واخلي چې الله تعالیٰ اجازه ورکړې وي.
• دا آیت د اسلام د تدریجي احکامو ښه بېلګه ده: الله تعالیٰ لومړی د شرابو یادونه کوي، بیا یې په تدریج سره حراموي، ترڅو خلک په اسانۍ سره د نوي حکم منلو ته چمتو شي. دا د اسلام د رحمت او حکمت نښه ده.
• په دې آیت کې د عقل د کارولو ترغیب شوی دی؛ ځکه چې د الله تعالیٰ نښې یوازې د هغو خلکو لپاره څرګندېږي چې فکر کوي او له خپل عقل څخه په سمه توګه ګټه اخلي.
• له حلالو او پاکو نعمتونو څخه ګټه اخیستل د الله تعالیٰ د شکر کولو یوه لار ده، او له حرامو شیانو څخه ډډه کول د بندګۍ او تقوا نښه ده.