Σούρα Αλ-Ισρά — Στίχος 72

Πράγματι, τιμήσαμε τα παιδιά του Αδάμ (με ότι τους δώσαμε μυαλό, καλή μορφή, Θεία Βιβλία, υποτάξαμε τα πάντα στο σύμπαν να τους υπηρετούν, και διατάξαμε τους Αγγέλους να πέσουν σε Σιτζούντ στάση με το μέτωπο στο έδαφος ενώπιον του Αδάμ ως τιμή και χαιρετισμό), και τα μεταφέραμε στη στεριά (πάνω στα ζώα) και στη θάλασσα (στα πλοία), και τους παρείχαμε καλά αγαθά, και τα προτιμήσαμε πάνω από πολλά από ό,τι δημιουργήσαμε με αξιοσημείωτη προτίμηση.

Την Ημέρα που θα καλέσουμε κάθε ομάδα ανθρώπων με τον ηγέτη τους (που τον ακολουθούσαν στην εγκόσμια ζωή), όποιου θα του δωθεί το βιβλίο (των πράξεών του) στο δεξί του χέρι, εκείνοι θα διαβάσουν το βιβλίο τους (ευτυχισμένοι), και δε θα αδικηθούν, ούτε όσο το νήμα του κουκουτσιού ενός χουρμά.

Συνωμότησαν (οι άπιστοι, και ήταν έτοιμοι) να σε αποτρέψουν (ω, Προφήτη) απ' αυτό (έναν κανόνα του Κορ’άν) που σου αποκαλύψαμε, για να κάνεις κάτι άλλο που δε σου το διατάξαμε. Τότε (αν το έκανες), σίγουρα θα σε είχαν πάρει για στενό φίλο.

Αν (δε σε υποστηρίζαμε και) δε σε σταθεροποιούσαμε, θα είχες σχεδόν τείνει, λίγο προς αυτούς (προς το δόλο τους, λόγω της μεγάλης εξαπάτησης τους, και λόγω της μεγάλης επιθυμίας σου για την καθοδήγησή τους).