Surja El-Isra — Ajet 72

Kuptimet e fjalëve:

• A'ma (أَعْمَى): I verbër nga zemra, pra ai që nuk e sheh të vërtetën dhe nuk e pranon udhëzimin, edhe pse sytë e tij mund të jenë të shëndoshë.
• Adall (أَضَلّ): Më i humbur, më i larguar nga rruga e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ai që në këtë jetë të dynjasë ka qenë i verbër nga zemra – pra nuk i ka parë shenjat e fuqisë së Allahut në krijesa, nuk e ka pranuar të vërtetën dhe nuk i është nënshtruar asaj që erdhi me Pejgamberin Muhamed (salallahu alejhi ve selam) – atëherë ai në Ditën e Kijametit do të jetë edhe më i verbër dhe më i humbur. Ai nuk do të gjejë rrugën që të çon në Xhennet, sepse verbëria e tij në dynja ishte verbëri e zemrës dhe e mendjes, jo verbëri e syve. Dhe dënimi është i ngjashëm me veprën: ashtu siç nuk e pa të vërtetën në dynja, ashtu nuk do ta shohë rrugën e shpëtimit në ahiret. Ai do të jetë më i larguari nga udhëzimi dhe më i humburi në rrugë, sepse verbëria e tij në ahiret është më e rëndë dhe më e dhimbshme se ajo e dynjasë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se verbëria e vërtetë nuk është ajo e syve, por verbëria e zemrës ndaj së vërtetës. Sa njerëz që shohin me sy, por janë të verbër nga zemra!
2. Ajeti na tregon se veprat tona në këtë botë kanë pasoja të drejtpërdrejta në jetën tjetër – kush sheh të vërtetën këtu dhe e ndjek atë, do të shohë rrugën në ahiret.
3. Na nxit që ta hapim zemrën ndaj dritës së Kur'anit dhe udhëzimit të Pejgamberit (salallahu alejhi ve selam), sepse kjo dritë është udhërrëfyesi ynë në të dyja botët.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se Allahu është i Drejtë në gjykimin e Tij – Ai nuk i verbëron njerëzit në ahiret pa shkak, por kjo është pasojë e zgjedhjes së tyre në dynja.