Surja El-Isra — Ajet 90

Kuptimet e fjalëve:

• "tefxher" (تفجر): Të shpërthesh dhe të nxjerrësh ujë me bollëk.
• "jenbû'an" (ينبوعًا): Burim uji që rrjedh vazhdimisht nga toka.

Tefsiri i ajetes:

Pasi Kur'ani fisnik ua vërtetoi idhujtarëve fuqinë hyjnore dhe i mposhti ata me mrekullinë e tij të përjetshme, ata, nga kokëfortësia dhe refuzimi për të pranuar të vërtetën, filluan të kërkojnë mrekulli materiale sipas dëshirave të tyre, duke thënë: "Ne nuk do të të besojmë ty, o Muhamed, dhe nuk do të pasojmë fenë tënde, derisa të na bësh të shpërthejë për ne nga toka e Mekës një burim uji që rrjedh vazhdimisht dhe nuk shterret kurrë."

Ata nuk e kërkuan këtë për t'u udhëzuar drejt së vërtetës, por për të penguar dhe sfiduar, pasi tashmë kishin parë prova të qarta dhe mrekulli të mëdha, por zemrat e tyre ishin të mbyllura për besim.

Përfitimet e nxjerra nga ajete:

1. Kjo ajet tregon durimin e Profetit (paqja qoftë mbi të) ndaj kërkesave të palogjikshme të popullit të tij, dhe na mëson se thirrja në rrugën e Allahut kërkon durim dhe tolerancë ndaj sjelljeve të paduruara.
2. Ajo na bën të kuptojmë se mrekullia më e madhe dhe e përjetshme është Kur'ani fisnik, i cili është provë e mjaftueshme për çdo njeri që kërkon të vërtetën me sinqeritet.
3. Ajo na tërheq vëmendjen te bujaria e Allahut ndaj njerëzve, i cili u dërgoi atyre një Profet me mrekulli të qarta, por ata prapëseprapë kërkuan më shumë, gjë që tregon padrejtësinë e njeriut kur ia mbyll zemrën së vërtetës.
4. Na mëson se besimi i vërtetë nuk varet nga mrekullitë materiale, por nga bindja e sinqertë dhe pranimi i udhëzimit hyjnor me zemër të hapur.