ซูเราะฮฺ อัล-อิสรออ์ — อายะฮฺ 90

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• تَفْجُرَ หมายถึง ทำให้แตกออกและไหลออกมาอย่างมากมาย
• يَنْبُوعًا หมายถึง น้ำพุหรือตาน้ำที่น้ำไหลออกมาจากพื้นดินอย่างต่อเนื่อง

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาชาวกุเรชไม่สามารถโต้แย้งความมหัศจรรย์ของอัลกุรอานได้ และพ่ายแพ้ต่อหลักฐานอันชัดเจน พวกเขาจึงเปลี่ยนมาเรียกร้องปาฏิหาริย์ตามอารมณ์ใคร่ของตน โดยกล่าวว่า “เราจะไม่ศรัทธาต่อท่าน โอ้ท่านนบีมุฮัมมัด จนกว่าท่านจะทำให้แผ่นดินมักกะฮ์แตกออกเป็นน้ำพุที่ไหลพุ่งออกมาอย่างไม่ขาดสายให้แก่เรา” นี่คือการเรียกร้องที่แสดงถึงความดื้อรั้นและการหาเหตุผลที่ไม่สมควร เพราะพวกเขาไม่ได้เรียกร้องเพื่อแสวงหาความจริง แต่เรียกร้องเพื่อหาข้ออ้างในการไม่ศรัทธา ทั้งที่อัลกุรอานซึ่งเป็นปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่ได้ถูกประทานลงมาแล้วแก่พวกเขา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความดื้อรั้นของผู้ปฏิเสธศรัทธาไม่มีที่สิ้นสุด แม้จะได้รับหลักฐานอันชัดเจนเพียงใด พวกเขาก็ยังเรียกร้องสิ่งอื่นต่อไปอีก ดังนั้นผู้ศรัทธาจึงไม่ควรท้อแท้ต่อการเรียกร้องที่ไร้เหตุผลของพวกเขา
2. ปาฏิหาริย์ที่แท้จริงคืออัลกุรอาน ซึ่งเป็นหลักฐานที่ยั่งยืนและเป็นนิรันดร์สำหรับมวลมนุษยชาติจนถึงวันกิยามะฮ์ ไม่เหมือนปาฏิหาริย์อื่นที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวแล้วจบสิ้น
3. การที่อัลลอฮ์ทรงตอบสนองต่อคำเรียกร้องของบรรดาศาสนทูตนั้นเป็นไปตามพระประสงค์และพระปัญญาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ไม่ใช่ตามอารมณ์ใคร่ของผู้เรียกร้อง
4. บทเรียนสำคัญสำหรับผู้ศรัทธาคือ การยอมรับในสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้ด้วยความพอใจ และไม่เรียกร้องสิ่งที่เกินขอบเขต แต่ควรมุ่งมั่นในการปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์ด้วยความจริงใจ
5. อัลกุรอานคือปาฏิหาริย์ที่เพียงพอสำหรับผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์และแสวงหาความจริง เพราะมันท้าทายมนุษย์และญินให้สร้างสิ่งที่เทียบเท่าได้ แต่พวกเขาก็ไม่อาจทำได้ตลอดกาล