සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 81

වචනාර්ථ:

• نُبْدِلَهُمَا: ඔවුන් දෙදෙනාට (දෙමාපියන්ට) වෙනත් දරුවෙකු ලබා දීම.
• زَكَاةً: යහපත්කම, ධර්මිෂ්ඨකම සහ පාපයන්ගෙන් පිරිසිදු බව.
• رُحْمًا: දයාව සහ කරුණාව (දෙමාපියන් කෙරෙහි ඇති සෙනෙහස).

අර්ථ විවරණය:

මෙම වාක්යය ඛිද්ර් (අලයිහිස්සලාම්) ගේ කතාවේ කොටසකි. ඔහු ඝාතනය කළ දරුවා පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමක් ලෙස මෙය පැමිණේ. එම දරුවා අකීකරු වූ අතර, ඔහුගේ දෙමාපියන් විශ්වාසවන්ත යහපත් අය විය. ඔහු ලොකු වූ විට ඔවුන්ව පාපයට හා අකෘතඥතාවට පොලඹවනු ඇතැයි බියක් ඇති විය. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ අණ පරිදි ඛිද්ර් (අලයිහිස්සලාම්) ඔහුව ඝාතනය කළේ, ඔවුන් දෙදෙනාට වඩා යහපත්, ධර්මිෂ්ඨ, පිරිසිදු සහ ඔවුන් කෙරෙහි වැඩි දයාවක් හා කරුණාවක් දක්වන දරුවෙකු අල්ලාහ් ඔවුන්ට ප්රතිස්ථාපනය කරනු ඇතැයි යන අපේක්ෂාවෙනි. මෙය අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ඥානවන්ත තීරණයකි — යම් දෙයක පෙනෙන අයහපත තුළ සැඟවුණු යහපතක් තිබිය හැකිය.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ තීරණ සැමවිටම ඥානවන්ත ය; මිනිසුන්ට නොතේරෙන දේ තුළ වුවද යහපතක් ඇත.
2. දෙමාපියන්ගේ ආගමික තත්ත්වය හා යහපත්කම ඔවුන්ගේ දරුවන්ට ආශීර්වාදයක් විය හැකිය.
3. අල්ලාහ් තම යහපත් වහලුන්ට අහිමි වූ දෙයට වඩා උතුම් දෙයක් ප්රතිස්ථාපනය කරයි — එබැවින් අපට අහිමි වන දේ ගැන ශෝක නොවී අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතුය.
4. දරුවන්ගේ යහපත්කම දෙමාපියන්ට ලොකුම වස්තුවයි; එබැවින් යහපත් දරුවන් සඳහා අල්ලාහ්ගෙන් ඉල්ලීම වැදගත් වේ.
5. පෙනෙන දුෂ්කරතා හෝ අහිමිවීම් තුළ අල්ලාහ්ගේ රහස් ඥානය ඇත — ඉවසීමෙන් හා විශ්වාසයෙන් කටයුතු කළ යුතුය.