سورت کهف — آیت 90

د معنیٰ پیژندنه:

• مَطْلِعَ الشَّمْسِ: د لمر د ختو ځای، یعنې ختیځ اړخ.
• سِتْرًا: پرده، پناه، هغه څه چې سړی له لمر څخه وساتي، لکه کور، ونې یا غار.

د آیت تفسیر:

ذوالقرنین خپل سفر ته دوام ورکړ او تر هغه وخته یې سفر وکړ چې د لمر د ختو ځای (ختیځ لوري) ته ورسېد. هلته یې ولیدل چې لمر داسې قوم باندې راوځي چې موږ د هغوی لپاره د لمر پرته هېڅ پرده یا پناه نه وه جوړه کړې. دوی نه کورونه لري چې په کې پناه واخلي او نه ونې چې سیوری یې ورکړي. د دوی ځمکه داسې وه چې هلته نه ودانۍ جوړېدلې او نه ونې شته وې. کله چې لمر راوخت، دوی به د ځمکې په سوریو او غارونو کې پناه واخیسته، او کله چې لمر لوېده، نو به راووتل. دا د الله تعالی په قدرت کې یوه لویه نښه ده چې یو قوم یې داسې په داسې ځای کې اوسېږي چې هلته د لمر له تودوخې څخه د ساتنې لپاره هېڅ وسیله نشته.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالی په خپل مخلوق باندې بشپړ قدرت لري او هر څوک په هر ځای کې چې وي، د هغه په اراده او مشیت سره ژوند کوي.
2. د نعمتونو ارزښت باید وپېژنو؛ ځینې خلک داسې دي چې تر سترګو لاندې یې د کور، سیوري او اوبو نعمتونه دي، خو له بده مرغه یې شکر نه کوي.
3. دا آیت د الله تعالی د قدرت او حکمت ښودنه کوي چې د نړۍ په بیلابیلو سیمو کې یې د خلکو د ژوند بیلابیل ډولونه جوړ کړي دي.
4. ذوالقرنین د یو عادل او پیاوړي واکمن په توګه د نړۍ په بیلابیلو سیمو کې ګرځېده او د خلکو د احواله خبرېده، دا موږ ته د علم او پوهې د ترلاسه کولو او د نړۍ د حالت د مطالعې هڅونه کوي.
5. په دې آیت کې د الله تعالی پر نعمتونو د غور او فکر کولو بلنه ده، چې انسان د خپل رب د قدرت او رحمت په اړه ډېر پوه شي او د هغه شکر وباسي.