சூரா அல்-கஹ்ஃப் — வசனம் 90

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• مَطْلِعَ الشَّمْسِ – சூரியன் உதிக்கும் இடம் (கிழக்குத் திசையின் கடைசி எல்லை).
• سِتْرًا – மறைப்பு, கவசம், பாதுகாப்பு அளிக்கும் பொருள் (வீடு, மரம், ஆடை போன்றவை).

விளக்கம்:

துல்கர்னைன் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) மேற்குத் திசையில் தனது பயணத்தை முடித்துவிட்டு, கிழக்குத் திசையை நோக்கிச் சென்றார். அவர் சூரியன் உதிக்கும் இடத்தை அடைந்தபோது, அங்கு சூரியன் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் மீது உதிப்பதைக் கண்டார். அந்த மக்களுக்கு சூரியனின் வெப்பம் மற்றும் ஒளியிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள எந்த விதமான மறைப்பும் இல்லை. அவர்களுக்கு வீடுகள் கட்டும் திறனும் இல்லை, மரங்கள் நிழல் தரும் தாவரங்களும் இல்லை. அவர்கள் பூமிக்கடியில் பதுங்கிக் கொள்வார்கள்; சூரியன் உதிக்கும் போது குழிகளுக்குள் சென்று மறைந்து கொள்வார்கள், சூரியன் உச்சிக்குச் சென்ற பிறகே வெளியே வருவார்கள். இது அவர்களின் நிலப்பரப்பின் தன்மையால் ஏற்பட்ட சூழ்நிலையாகும்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம் அல்லாஹ்வின் படைப்பாற்றலின் மகத்துவத்தை உணர்த்துகிறது – அவன் சில மக்களை மிகக் கடுமையான சூழ்நிலையில் வாழ வைத்தும், அவர்களுக்கு அதற்கேற்ப பொறுமையையும் தகவமைப்புத் திறனையும் வழங்கியுள்ளான்.
2. அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவனுடைய பாதையில் பயணிப்பவர்களுக்கு அவன் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளையும், அங்குள்ள மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளையும் காண்பிக்கிறான் – இது அறிவு மற்றும் அனுபவத்தை வளர்க்கிறது.
3. மனிதன் தனது வாழ்க்கைச் சூழ்நிலைகள் எப்படி இருந்தாலும், அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவனுடைய உதவியை நாட வேண்டும் என்பதை இது கற்றுக்கொடுக்கிறது.
4. இந்த வசனம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது: அல்லாஹ் ஒவ்வொரு சமுதாயத்திற்கும் அவர்களின் தேவைக்கேற்ப வசதிகளை வழங்குகிறான்; சிலருக்கு அதிகம், சிலருக்கு குறைவு – இதில் நமக்கு நல்ல பாடம் இருக்கிறது.
5. துல்கர்னைன் போன்ற நல்லாட்சியாளர்கள் மக்களின் நிலைமைகளை அறிந்து, அவர்களுக்கு உதவ முயல்வார்கள் என்பதை இது காட்டுகிறது – இது நமது சமூகப் பொறுப்புணர்வை வளர்க்கிறது.