Sure Kehf — Ayet 90

Kelime Anlamları:

• Matli‘aş-şems: Güneşin doğduğu yer, doğu ufku.
• Sitran: Örtü, perde, koruyucu engel.

Tefsir:

Zülkarneyn, batıda güneşin battığı yere ulaştıktan sonra doğuya doğru yolculuğuna devam etti. Nihayet güneşin doğduğu yere, yani doğu ufkunun en son noktasına ulaştığında, güneşin öyle bir kavim üzerine doğduğunu gördü ki, bu kavme güneşin sıcağından korunacakları hiçbir bina, hiçbir ağaç gölgesi, hiçbir örtü vermemiştik. Onların yaşadığı topraklar ne ev yapmaya elverişliydi ne de ağaç yetişmesine. Bu sebeple güneş doğduğunda onun yakıcı sıcağından korunmak için yer altındaki sığınaklara (suruplara) girerler, güneş tepeye çıkıp sıcaklığı azalınca da oradan çıkıp günlük işlerine dönerlerdi.

Bu manzara, Allah’ın kudretinin enginliğini ve yaratılıştaki çeşitliliği gözler önüne serer. Zülkarneyn, doğuda da batıda olduğu gibi Allah’ın hikmetine şahit oldu ve bu kavmin halini gördü. Onlara karşı ne bir zorbalık ne de bir haksızlık yaptı; çünkü o, yeryüzünde adaletle hükmeden salih bir kuldu.

Bu kıssadan alacağımız ders şudur: Allah Teâlâ, kullarını çeşitli coğrafyalarda farklı şartlarla imtihan eder. Kimine nimetlerle kolaylık verir, kimine zorluklarla sabır dersi öğretir. Önemli olan, her hal üzere Allah’a şükretmek, O’nun kudretini tefekkür etmek ve elimizdeki nimetlerin kıymetini bilmektir. Bugün bizler, evlerimizde, gölgelerde, korunaklı mekânlarda yaşıyoruz. Bu büyük nimetlerin farkına varalım ve Rabbimize her an şükredelim. Unutmayalım ki, güneşin altında korunaksız yaşayan o kavim bile Allah’ın rahmetinden ümit kesmemiş, O’nun takdirine razı olmuştur. Bizler de her zorlukta Allah’a sığınmalı, O’nun yardımına güvenmeliyiz.