සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 90

වචන අර්ථ:

• مَطْلِعَ الشَّمْسِ – හිරු නැගෙන ස්ථානය (නැගෙනහිර දිශාව)
• سِتْرًا – ආවරණයක්, රැකවරණයක් (ගස්වල සෙවන හෝ ගොඩනැගිලි වැනි)

අර්ථ විවරණය:

ධුල්-කර්නයින් (ඔහුට ශාන්තිය අත්වේවා) නැගෙනහිර දිශාවට ගමන් කරමින්, හිරු නැගෙන ස්ථානයට ළඟා වූ විට, එනම් ලෝකයේ ඈතම නැගෙනහිර ප්රදේශයට පැමිණි විට, එහිදී ඔහු දුටුවේ හිරු උදාවන විට එහි ආලෝකය හා තාපය කෙලින්ම වැටෙන ජනතාවක් බවය. ඔවුන්ට අල්ලාහ් තආලා හිරුගේ රශ්මියෙන් ආරක්ෂා වීමට කිසිදු ආවරණයක් ලබා දී නොතිබුණි. එනම්, ඔවුන්ට ගොඩනැගිලි තැනීමට හෝ ගස් සිටුවීමට හැකියාවක් නොතිබූ අතර, ඔවුන් ජීවත් වූයේ භූගත ගුහාවල (සුරංග්) ය. හිරු උදාවන විට ඔවුන් එම ගුහාවලට ඇතුළු වී සැඟවී සිටි අතර, හිරු ඉහළට නැගීමෙන් පසුව පමණක් එළියට පැමිණ තම කටයුතු සිදු කළහ. මෙය අල්ලාහ්ගේ බලය හා මහිමය පෙන්නුම් කරන අතර, ඔහු තම මැවීම්වලින් සමහරක් ආවරණයක් නොමැතිව තාපයට මුහුණ දෙන ලෙස නිර්මාණය කළේය.

උපදේශන හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා තම නිර්මාණවල විවිධත්වයෙන් ඔහුගේ බලය හා ප්රඥාව පෙන්නුම් කරයි. සමහර ජනතාවකට ආවරණයක් ලබා දී ඇති අතර, තවත් සමහරුන්ට එය ලබා දී නොමැත. මෙය මනුෂ්යයාට අල්ලාහ්ගේ මහිමය ගැන කල්පනා කිරීමට අවස්ථාවකි.
2. ධුල්-කර්නයින්ගේ ගමන අපට උගන්වන්නේ, දැනුම හා අත්දැකීම් ලබා ගැනීම සඳහා ලොව පුරා සංචාරය කිරීමේ වැදගත්කමයි. ඔහු බලය හා ධනය ඇති රජෙකු වුවද, සත්යය දැන ගැනීමට හා ජනතාවට උපකාර කිරීමට උත්සාහ කළේය.
3. අල්ලාහ්ගේ නිර්මාණවල විවිධත්වය තුළින් අපට ඔහුගේ රැකවරණය හා කරුණාව අවබෝධ වේ. අපට ලැබී ඇති සෙවන, නිවාස, ඇඳුම් වැනි ආශීර්වාද සඳහා අප කෘතඥ විය යුතුය.
4. මෙම ආයාව තුළින් අල්ලාහ්ගේ මැවීම්වල විවිධත්වය හා ඔහුගේ බලය ගැන මෙනෙහි කිරීමට අපට ආරාධනා කරයි. එය අපගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරන අතර, අල්ලාහ්ට යටත් වීමට අපව පොළඹවයි.