Surah Al-Kahf — Aya 90

Ma’anonin Kalmomi:

• مَطْلِعَ الشَّمْسِ: Wurin da rana ke fitowa, wato gabas mai nisa.
• سِتْرًا: Wani abu da zai rufe su ko kuma ya kare su daga zafin rana, kamar gini ko bishiya.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah Madaukakin Sarki yana ba mu labarin tafiyar Zulqarnain zuwa yankin gabas mai nisa, har ya kai inda rana take fitowa. A can, ya tarar da rana tana fitowa a kan wasu mutane waɗanda ba su da wani abin da zai kare su daga zafinta. Ba su da gidaje da za su fake a ciki, ba kuma su da bishiyoyi da za su yi inuwa a ƙarƙashinsu. Saboda haka, lokacin da rana ta fito, sai su shiga cikin ramuka da suka haƙa a ƙasa (kamar kogo) har sai rana ta yi tsayi, sannan su fito don neman abinci da bukatunsu. Wannan al’amari yana nuna cewa Allah ya ba su hanyar tsira da kariya daga zafin rana, duk da cewa ba su da abin da ya rufe su.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana ikon Allah da ya bambanta halittunsa; wasu mutane suna da dukiya da gine-gine masu kyau, wasu kuma ba su da ko mafaka daga rana. Wannan yana sa mu gode wa Allah a kan ni’imomin da ya ba mu, kamar gidaje da inuwa.
2. Tana koya mana juriya da haƙuri; mutanen da suka sha wahala daga zafin rana ba su yi kuka ba, amma sun yi amfani da hikima don tsira. Mu kuma idan muka fuskanci wahala, mu nemi mafita da hikima, kuma mu dogara ga Allah.
3. Tana nuna cewa shari’ar Allah a duniya ba ta bambanta ba; duk da cewa waɗannan mutane ba su da addini na gaskiya, amma Allah yana kula da su kuma yana ba su abin da ya dace da yanayinsu. Wannan yana ƙarfafa mu mu yi wa mutane rahama da tausayi, ko da sun bambanta da mu.
4. Ayar tana tunatar da mu cewa dukiyar duniya da jin daɗinta ba su dawwama; abin da ya rage shi ne aikin alheri da imani da Allah, domin shi ne zai amfane mu a lahira.