سورت مريم — آیت 20

د کلمو معناګانې:

• أَنَّىٰ: له کومه ځايه، څنګه.
• يَمْسَسْنِي: ما ته لمس را ورسوي، يعنې له ما سره نژدېوالی وکړي.
• بَغِيًّا: بدکاره ښځه، هغه ښځه چې زنا وکړي.

د آيت تفسير:

مريم (عليها السلام) کله چې د جبرائيل (عليه السلام) څخه د الله تعالی دا زېری واورېد چې هغې ته به يو ځوی (حضرت عيسی عليه السلام) پيدا کېږي، نو هغې په تعجب سره وويل: "زما په څېر ښځې ته به څنګه يو ځوی پيدا شي، په داسې حال کې چې ما ته هېڅ انسان لاس نه دی را رسولی، نه د نکاح له لارې او نه بل ډول، او زه بدکاره (زناکاره) ښځه هم نه یم چې له ناروا اړيکې څخه ماشوم پيدا شي؟"

مريم (عليها السلام) دا خبره د حيرانتيا او د طبيعي لارو د نشتوالي له امله وکړه، ځکه چې هغې ته معلومه وه چې ماشوم په معمول ډول يا د نکاح له لارې پيدا کېږي او يا د زنا له لارې، او هغه له دواړو څخه پاکه او بېزاره وه. هغې دا خبره د الله تعالی د قدرت په انکار نه وه کړې، بلکې د طبيعي اسبابو د نشتوالي په حواله يې وکړه، ځکه چې هغه يوه پاکه او عبادتګاره ښځه وه.

فايدې:

1. د مريم (عليها السلام) دا خبره د هغې د پاکۍ او عفت د لوړ مقام ښکارندوی دی، چې هغې د خپل ځان په اړه د هر ډول بدګومانۍ مخه ونيوله.
2. دا آيت موږ ته ښيي چې د الله تعالی قدرت د طبيعي قوانينو څخه پورته دی، او هغه کولای شي چې له هرې لارې څخه معجزه وښيي.
3. د اسلام سپيڅلی دين د عفت او پاکۍ قدرداني کوي، او د زنا په څېر ناروا کارونه په کلکه ردوي.
4. مريم (عليها السلام) د يوې مؤمنې ښځې په توګه د الله تعالی په امر راضي وه او د هغه پر پرېکړې يې باور درلود، که څه هم د هغې لپاره دا خبره د حيرانتيا وه.