Sura Marjam — Werset 20

Znaczenie słów:

• Anná — jak, w jaki sposób.
• Ghulám — chłopiec, syn.
• Yamasisní — dotknął mnie, zbliżył się do mnie.
• Baghiyyan — kobieta dopuszczająca się rozpusty, cudzołożnica.

Tafsir (wyjaśnienie):

Maryam, córka Imrana, zapytała anioła z całkowitym zdziwieniem: „Jakże mam mieć syna, skoro nie dotknął mnie żaden mężczyzna – ani przez zgodne małżeństwo, ani w żaden inny sposób – i nie byłam kobietą dopuszczającą się rozpusty?”. Jej pytanie było naturalnym wyrazem ludzkiego zdumienia, ponieważ zgodnie z prawami natury dziecko rodzi się z połączenia mężczyzny i kobiety. Ona nie miała męża, a jej czystość i niewinność były powszechnie znane. Nie była też jedną z tych kobiet, które oddają się grzechowi, aby w ten sposób począć dziecko. Jej słowa świadczą o jej głębokiej pobożności, czystości i niewinności, a jednocześnie pokazują, że nie pojmowała jeszcze, iż jest to cud od Boga, który może uczynić wszystko, co zechce, ponad zwykłymi prawami natury.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Czystość i niewinność Maryam – niech Bóg będzie z niej zadowolony – są świadectwem jej wysokiej pozycji u Boga. Jej słowa ukazują, że była kobietą strzegącą swojej skromności i honoru, co jest cechą wielce cenioną w islamie.
2. Ten werset uczy nas, że cuda są możliwe za sprawą Boga, który ma władzę nad wszystkim. Kiedy Bóg postanawia coś uczynić, wystarczy, że powie „bądź”, a to się dzieje – niezależnie od ludzkich praw natury.
3. Pytanie Maryam nie było wyrazem zwątpienia w moc Boga, lecz naturalnym zdziwieniem człowieka wobec niezwykłego zdarzenia. Uczy nas to, że zadawanie pytań w sprawach wiary jest dozwolone, jeśli wynika z pragnienia zrozumienia, a nie z buntu.
4. Werset podkreśla, że islam szanuje kobiety i chroni ich honor. Maryam jest wzorem czystości i oddania Bogu, a jej historia jest lekcją dla wszystkich wierzących, aby strzegli swojej godności i moralności.
5. Historia Maryam i narodzin Jezusa – pokój z nim – ukazuje, że Bóg wybiera do swoich cudów ludzi czystych i pobożnych, co zachęca nas do dążenia do duchowej doskonałości i ufności w Bożą mądrość.