Марьям сүрәсе — Аять 35

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ما كان لله — Аллаһка һич яракмый, килешми.
• أن يتخذ من ولد — бала алу, үзенә бала итү.
• سبحانه — Ул (Аллаһ) пакь, һәр кимчелектән, һәр төрле җитенчелектән азат.
• إذا قضى أمرًا — кайчан бер эшне хөкем итсә, ягъни аны булдырырга теләсә.
• كن فيكون — «Бул!» — дип әйтә, ул эш шундук була.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгаләгә бәндәләреннән, мәхлукларыннан бала алу һич тә килешми, бу Аның олуглыгына, бөеклегенә яраксыз эш. Ул — пакь, һәр кимчелектән, һәр төрле җитенчелектән азат. Аның баласы булу мөмкин түгел, чөнки бала алу — мәхлукларга хас сыйфат, ә Аллаһ — мәхлукларның берсенә дә охшамас. Ул һәрнәрсәдән бик үк югары, пакь.

Аллаһ бер эшне теләсә, аңа авырлык түгел, кирәкле кораллар, ярдәмчеләр дә кирәкми. Аның эше бер генә сүздән гыйбарәт: Ул «Бул!» — дип әйтә, һәм ул эш шундук була. Кечкенә булсынмы, зур булсынмы — бөтенесе Аның өчен бертигез җиңел. Әгәр Ул берәр нәрсәне булдырырга хөкем итсә, аңа бернинди каршылык та, киртә дә юк.

Моннан аңлашыла: әгәр Аллаһның эше «Бул!» дигән сүздән генә гыйбарәт икән, димәк, Аның балага ихтыяҗы да, мохтаҗлыгы да юк. Бала алу — ярдәмгә, дәвам итүгә мохтаҗ булганнарның эше. Ә Аллаһ — Бай, Мохтаҗсыз, Һәрнәрсәгә Кадир (көче җитүче). Шуңа күрә Аның баласы булуы акылга да, диндәге тәүхид (берлек) тәгълиматына да туры килми.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгалә һәр кимчелектән пакь, Аның баласы, хатыны булу кебек нәрсәләрдән Ул бик үк югары. Бу — тәүхидның нигезе.
• Аллаһның кодрәте (көче) чиксез: бер эшне булдыру өчен Аңа вакыт та, сәбәпләр дә, ярдәмчеләр дә кирәкми. «Бул!» — дип әйтүе белән эш бетеп тә тора.
• Кеше Аллаһка ышанып, Аның кодрәтенә таянырга тиеш: әгәр Аллаһ берәр нәрсәне теләсә, ул һичшиксез булачак. Бу — мөэминнең күңеленә тынычлык һәм ныклык бирә.
• Гайсә галәйһиссәламнең атасыз тууы Аллаһ өчен гаҗәп түгел: Ул Адамны да туфрактан, Гайсәне дә анасыннан гына яратты. «Бул!» — дигән сүз бөтен нәрсәгә җитә.