Surat Maryam — Ayat 39

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَنذِرْهُمْ : ngelingake lan menehi peringatan marang wong-wong mau.
• يَوْمَ الْحَسْرَةِ : dina penyesalan, yaiku dina kiyamat nalika wong ora bisa mbaleni apa kang wis kelakon.
• قُضِيَ الْأَمْرُ : wis diputusake perkara, wis rampung petungan lan katetepane.
• غَفْلَةٍ : kelalen, ora nggatekake, ora ngelingi bab akherat.
• لَا يُؤْمِنُونَ : padha ora percaya, ora ngimani dina kiyamat.

2) Katrangan ayat:

Allah mrentah marang Kanjeng Nabi Muhammad supaya menehi peringatan marang manungsa bab dina kiyamat, yaiku dina kang kebak penyesalan. Ing dina iku kabeh perkara wis diputus, petungan amal wis rampung, lan saben wong wis nampa asile. Wong kang ala bakal getun amarga alane, lan wong kang becik uga bisa getun amarga ora nambah amal kebecikan. Ing dina iku ora ana maneh kesempatan kanggo mbaleni utawa nambahi amal, amarga kabeh wis pesti.

Nanging manungsa ing donya iki akeh kang kelalen lan ora nggatekake bab akherat. Padha mung sibuk karo urip donya, nganti ora ngelingi dina kiyamat lan ora ngimani anane. Mula saka iku, ayat iki ngelingake supaya manungsa enggal-enggal ngelingi lan nyiapake awake dhewe sadurunge kabeh wis kasep.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajarake supaya kita tansah eling marang dina kiyamat, amarga ing dina iku ora ana gunane getun yen wis kasep.
• Kita diajak supaya ora kelalen lan ora nglalekake bab akherat amarga sibuk karo urip donya.
• Iman marang dina kiyamat iku dadi dhasar kanggo nindakake amal becik lan ngedohi tumindak ala.
• Wong kang ngimani dina kiyamat bakal tansah ngupaya nambah amal kebecikan, amarga dheweke ngerti yen saben amal bakal diitung.
• Ayat iki nuduhake gedhene katresnan Allah marang manungsa, amarga Allah ngutus Nabi kanggo ngelingake supaya manungsa ora kesasar lan bisa slamet ing akherat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngibadah lan nindakake kabecikan, amarga kita ngerti yen urip ing donya iki mung sementara lan akherat iku langgeng.