ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 39

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• يَوْمَ الْحَسْرَةِ หมายถึง วันแห่งความเสียใจและความเศร้าโศกอย่างยิ่ง ซึ่งก็คือวันกิยามะฮ์
• قُضِيَ الْأَمْرُ หมายถึง กิจการได้ถูกตัดสินสิ้นสุดลงแล้ว กล่าวคือ เสร็จสิ้นจากการบัญชีและการตัดสิน และทุกคนได้เข้าสู่ที่พำนักของตนแล้ว
• فِي غَفْلَةٍ หมายถึง อยู่ในความหลงลืมและละเลย ไม่ใส่ใจต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันนั้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้ท่านนบีมุฮัมมัด จงเตือนผู้คนให้ตระหนักถึงวันแห่งความเสียใจและความเศร้าโศก ซึ่งก็คือวันกิยามะฮ์ อันเป็นวันที่ผู้กระทำความผิดจะรู้สึกเสียใจต่อการกระทำชั่วของตน และผู้ที่ทำความดีก็จะเสียใจที่ไม่ได้ทำความดีเพิ่มมากขึ้น ในวันนั้นกิจการทั้งหลายได้ถูกตัดสินสิ้นสุดลงแล้ว คือได้มีการปิดบันทึกการงานของปวงบ่าว เสร็จสิ้นจากการคิดบัญชี และทุกคนได้แยกย้ายไปสู่ที่พำนักของตน ผู้ศรัทธาไปสู่สวรรค์ และผู้ปฏิเสธศรัทธาไปสู่นรก

และในวันนั้นความตายจะถูกนำมาเป็นรูปของแกะผู้สีขาว แล้วถูกเชือด ต่อหน้าสรรพสัตว์ทั้งหลาย เพื่อให้รู้ว่าความตายได้สิ้นสุดลงแล้ว ไม่มีความตายอีกต่อไป หลังจากนั้นจึงมีการตัดสินระหว่างมนุษย์ทั้งหลาย

ขณะที่พวกเขาอยู่ในโลกดุนยานี้ พวกเขาอยู่ในความหลงลืมและละเลยต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันอันยิ่งใหญ่นี้ พวกเขาหลงระเริงอยู่กับโลกและลืมปรโลก และพวกเขาไม่ศรัทธาต่อวันกิยามะฮ์ ไม่เชื่อมั่นในการฟื้นคืนชีพและการตอบแทน จึงไม่มีการงานที่ดีจากพวกเขา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความสำคัญของการตักเตือน — อายะฮ์นี้แสดงให้เห็นว่าหน้าที่ของบรรดาศาสนทูตคือการตักเตือนมนุษย์ให้ระลึกถึงวันปรโลก แม้ว่าพวกเขาจะไม่เชื่อก็ตาม เพราะการตักเตือนเป็นการปลุกจิตสำนึกและเปิดโอกาสให้กลับตัว
2. ความเสียใจในวันกิยามะฮ์จะไม่เกิดประโยชน์ — ความเสียใจในโลกนั้นยังมีโอกาสแก้ไข แต่ความเสียใจในวันปรโลกนั้นไม่มีประโยชน์ใด ๆ อีกแล้ว เพราะกิจการได้ถูกตัดสินสิ้นสุดลงแล้ว ดังนั้นจงรีบกลับตัวก่อนที่ประตูแห่งการกลับตัวจะปิดลง
3. การหลงลืมเป็นสาเหตุของความหายนะ — การที่มนุษย์อยู่ในความหลงลืมและละเลยต่อความจริงของวันปรโลก ทำให้พวกเขาประมาทและไม่เตรียมตัว ซึ่งนำไปสู่ความเสียใจอย่างใหญ่หลวงในวันนั้น
4. ความศรัทธาเป็นรากฐานของการงานที่ดี — ผู้ที่ไม่ศรัทธาจะไม่มีการงานที่ดี เพราะการงานที่ดีนั้นเกิดจากความศรัทธาและความเชื่อมั่นในการตอบแทนจากอัลลอฮ์
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อปวงบ่าว — การที่อัลลอฮ์ทรงส่งคำตักเตือนผ่านบรรดาศาสนทูตนั้น เป็นความเมตตาอย่างยิ่ง เพราะพระองค์ไม่ทรงปล่อยให้มนุษย์ดำเนินไปโดยปราศจากคำเตือน และเปิดโอกาสให้พวกเขาได้กลับตัวก่อนที่วันแห่งความเสียใจจะมาถึง