Surja Merjem — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• Jevm el-Hasreh – Dita e dëshpërimit dhe e pendimit të madh.
• Kudijel-emr – është kryer çështja, është përfunduar gjykimi dhe është vendosur fati i secilit.
• Fi gafleh – në pakujdesi dhe shmangie nga mendimi për atë ditë.
• La ju'minun – nuk besojnë në ringjallje dhe në llogari.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber, paralajmëroji njerëzit për Ditën e dëshpërimit të madh – Ditën e Kiametit, kur pendimi nuk bën dobi më. Atë ditë do të pendohet keqbërësi për veprat e tij të këqija, por edhe i miri do të dëshirojë që të kishte bërë më shumë të mira. Ajo është dita kur kryhet çështja: mbyllet libri i veprave, përfundohet llogaria dhe secili shkon në vendin e tij të përhershëm – besimtari në Xhennet dhe jobesimtari në Zjarr. Në atë moment, vdekja sillet në formën e një dash-i të bardhë dhe theret, e pastaj njerëzit ndahen përgjithmonë.

E tërë kjo ndodh ndërsa ata – në jetën e tyre të kësaj bote – janë të pakujdesshëm dhe të mashtruar nga jeta e dynjasë, duke mos menduar për atë ditë të madhe. Ata nuk e besojnë atë dhe nuk bëjnë vepra të mira që do t'u bënin dobi atë ditë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dita e Kiametit është dita më e madhe e pendimit, prandaj njeriu i mençur përgatitet për të para se të vijë ajo ditë, sepse pendimi atëherë nuk pranohet.
2. Pakujdesia ndaj asaj dite dhe mosbesimi në të është shkaku i dëshpërimit dhe humbjes më të madhe.
3. Besimi në Ditën e Llogarisë e bën njeriun të jetojë me përgjegjësi, duke bërë vepra të mira dhe duke u larguar nga të këqijat.
4. Mëshira e Allahut kërkon që pejgamberët t'i paralajmërojnë njerëzit, që ata të mos kenë justifikim para Zotit të tyre.
5. Dituria për Ditën e Kiametit e bën njeriun të mos i lidhet zemra me dynjanë, por të përgatitet për jetën e përhershme.