سوره مریم — آيت 52

1) ڪلمات جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• وَنَادَيْنَاهُ: ۽ اسان هن کي سڏ ڪيو (يعني الله تعاليٰ موسىٰ عليه السلام کي سڏ ڪيو).
• جَانِبِ الطُّورِ: طور جبل جي پاسي. ”طور“ جو مطلب آهي جبل، ۽ هتي مراد اهو خاص جبل آهي جيڪو مصر ۽ مدين جي وچ ۾ واقع آهي.
• الْأَيْمَنِ: سڄي پاسي (يعني موسىٰ عليه السلام جي حيثيت ۽ مقام جي لحاظ کان سڄو پاسو).
• وَقَرَّبْنَاهُ: ۽ اسان هن کي ويجهو ڪيو (يعني شرف ۽ قرب عطا ڪيو).
• نَجِيًّا: رازداريءَ سان ڳالهائيندڙ، مناجات ڪندڙ. ”نجيّ“ جو مطلب آهي اهو شخص جيڪو ڪنهن سان رازداريءَ واري گفتگو ڪري.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي نبي موسىٰ عليه السلام جو ذڪر ڪندي ٻڌائي ٿو ته اسان هن کي طور جبل جي سڄي پاسي کان سڏ ڪيو ۽ هن کي پنهنجي ويجهو ڪيو، اهڙي طرح جو هن سان رازداريءَ سان ڳالهايوسين. يعني الله تعاليٰ موسىٰ عليه السلام کي پنهنجي خاص قرب ۽ شرف سان نوازيو ۽ سڌو سنئون ساڻس ڪلام ڪيو، جنهن کي هن ٻڌو. هي اهو عظيم اعزاز هو جيڪو الله تعاليٰ پنهنجي نبي کي عطا فرمايو. ان ۾ هي به ثابت ٿئي ٿو ته الله تعاليٰ ڪلام ڪرڻ جي صفت رکي ٿو، جيئن سندس جلال ۽ ڪمال جي لائق آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي موسىٰ عليه السلام کي خاص قرب ۽ شرف سان نوازيو، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته الله تعاليٰ پنهنجي نيڪ ٻانهن کي ويجهو ڪري ٿو ۽ کين عزت عطا فرمائي ٿو.
• هي آيت ثابت ڪري ٿي ته الله تعاليٰ ڪلام ڪرڻ جي صفت رکي ٿو، جيڪا سندس ذات لاءِ لايق آهي.
• الله تعاليٰ سان رازداريءَ سان مناجات ڪرڻ ۽ سڏ ڪرڻ هڪ وڏي سعادت ۽ شرف جي ڳالهه آهي، جيڪا مؤمن کي الله جي ويجهو ڪري ٿي.
• ان مان سبق ملي ٿو ته الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن جي دعا ۽ سڏ کي ٻڌي ٿو ۽ انهن کي جواب ڏئي ٿو، تنهنڪري مؤمن کي گهرجي ته هو هميشه الله تعاليٰ کي سڏيندو رهي ۽ ساڻس مناجات ڪندو رهي.
• هي آيت مؤمنن جي دلين ۾ الله تعاليٰ سان محبت ۽ قرب جي خواهش پيدا ڪري ٿي، ۽ انهن کي ترغيب ڏئي ٿي ته هو نيڪ عملن ذريعي الله جو قرب حاصل ڪن.