Sura Marjam — Werset 57

Znaczenie słów:

• رَفَعْنَاهُ – wywyższyliśmy go, podnieśliśmy jego rangę i stopień.
• مَكَانًا عَلِيًّا – miejsce wysokie, wzniosłe; oznacza to zarówno wysoką pozycję duchową, jak i dosłowne wzniesienie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset odnosi się do proroka Idrisa (pokój z nim), o którym Bóg wspomina wcześniej w tej samej surze. Bóg Wszechmogący mówi, że wywyższył Idrisa na miejsce wysokie i wzniosłe. Wywyższenie to ma dwa znaczenia:

Po pierwsze – Bóg podniósł jego imię i wspomnienie wśród ludzi, obdarzając go godnością proroctwa i czyniąc go jednym z wybranych. Jego zaszczytna pozycja u Boga oraz wysoka ranga wśród proroków i sprawiedliwych stały się znane i szanowane wśród społeczności wierzących.

Po drugie – zgodnie z niektórymi przekazami, Bóg wyniósł go fizycznie na wysokości, a według jednego z poglądów – do czwartego nieba. Jest to zaszczyt, jakiego nie otrzymał nikt inny poza kilkoma wybranymi prorokami.

Werset ten podkreśla zatem, że Bóg wynagradza swoich wiernych sług, którzy wytrwale dążą do prawdy i sprawiedliwości, podnosząc ich zarówno duchowo, jak i materialnie, oraz czyniąc ich przykładami dla kolejnych pokoleń.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Bóg Wszechmogący nie pozostawia bez nagrody tych, którzy Mu służą i okazują cierpliwość w wierze – wywyższa ich w tym życiu i w życiu ostatecznym.
2. Prawdziwa wielkość nie polega na bogactwie czy pozycji społecznej, lecz na bliskości do Boga i Jego zadowoleniu z człowieka.
3. Prorocy i sprawiedliwi są wzorem do naśladowania – ich życie pokazuje, że oddanie Bogu prowadzi do najwyższych stopni czci i szacunku.
4. Werset ten daje nadzieję każdemu wierzącemu, że nawet jeśli ludzie go nie doceniają, Bóg zna jego wartość i wynagrodzi go w sposób, którego się nie spodziewa.
5. Przypomina o tym, że życie doczesne jest przemijające, a prawdziwa chwała i zaszczyty są u Boga – dlatego warto inwestować w to, co wieczne.