சூரா மர்யம் — வசனம் 66

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• الإنسان – இங்கு குறிப்பிடப்படுவது மறுமையை மறுக்கும் மனிதன்; குறிப்பாக, காஃபிர்.
• أإذا ما مت – நான் இறந்து, அழிந்து போன பிறகா?
• لسوف أخرج حياً – நான் உயிருடன் (மீண்டும்) வெளியே கொண்டு வரப்படுவேனா?

விளக்கம்:

மறுமையை மறுக்கும் மனிதன், இறைவனின் வல்லமையை எள்ளி நகையாடி, நம்பிக்கையில்லாமல் கேட்கிறான்: "நான் இறந்து, எலும்புகளாகவும் மண்ணாகவும் மாறிப் போன பிறகா, மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு என் கப்றிலிருந்து உயிருடன் வெளியே கொண்டு வரப்படுவேன்?" என்று. இது அவனது பரிகாசத்தையும், மறுமை நாளைப் பற்றிய அவனது மறுப்பையும் காட்டுகிறது.

இந்த வசனம், உபை பின் கலஃப் என்பவரைப் பற்றி இறங்கியது. அவர் மறுமையை மறுத்து, ஒரு எலும்பைத் தூளாக்கி, "இப்படி ஆன பிறகா நாம் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோம்?" என்று கேலி செய்தார். அப்போதுதான் இந்த வசனம் இறங்கியது.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளை மறுப்பது மனிதனின் அறியாமையையும், இறைவனின் வல்லமையைப் புரிந்து கொள்ளாத தன்மையையும் காட்டுகிறது. ஏனெனில், முதல் முறை படைத்த இறைவன், மீண்டும் படைப்பதற்கு நிச்சயமாக வல்லவன்.
2. இந்த வசனம், மறுமையை நம்பும் முஃமின்களுக்கு உறுதியளிக்கிறது – மரணம் முடிவல்ல; அது ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் தொடக்கம். எனவே, நன்மை செய்பவர்களுக்கு நற்பலனும், தீமை செய்பவர்களுக்கு தண்டனையும் கிடைக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
3. மனிதன் இறைவனின் வல்லமையைச் சிந்திக்க வேண்டும். தன்னை முதலில் படைத்த இறைவன், மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன் என்பதை உணர்ந்தால், அவன் மறுமைக்குத் தயாராகி, நல்ல செயல்களைச் செய்வான்.
4. இந்த வசனம், மறுமையை மறுப்பவர்களின் பரிகாசப் பேச்சுக்கு பதிலளிக்கிறது – அவர்களின் கேலி அவர்களுக்கே தீங்காக மாறும்; மறுமை நாளில் அவர்கள் தங்கள் மறுப்புக்காக வருந்துவார்கள்.
5. முஃமின்களுக்கு இது ஒரு ஆறுதல் – அநியாயம் செய்தவர்கள் இந்த உலகில் தப்பித்தாலும், மறுமையில் நீதியான தீர்ப்பு நடைபெறும்; அங்கு ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயலுக்கேற்ப கூலி வழங்கப்படும்.