مریم سۈرىسى — ئايەت 8

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• غُلَامٌ: ئوغۇل بالىنى كۆرسىتىدۇ.
• عَاقِرًا: تۇغۇتسىز، بالىسى بولمايدىغان ئايال.
• عِتِيًّا: قېرىلىقتىن سۆڭەكلەرنىڭ قاتتىقلىشىپ، قۇرۇپ كېتىشى ۋە ئاجىزلىشىشى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

زەكەرىيا ئەلەيھىسسالام ئاللاھ تائالاغا يالۋۇرۇپ دۇئا قىلغاندا، ئۇنىڭغا پەرىشتە كېلىپ ئوغۇل بالا بېرىلىدىغانلىقى خەۋىرىنى يەتكۈزدى. شۇ چاغدا زەكەرىيا ئەلەيھىسسالام ھەيرانلىق ۋە تەئەججۈپ بىلەن: «ئى رەببىم! مېنىڭ قانداققىلا ئوغۇل بالام بولسۇن؟ ھالبۇكى، ئايالىم تۇغۇتسىز، مەن بولسام قېرىلىقنىڭ ئەڭ ئاخىرقى چېكىگە يېتىپ، سۆڭەكلىرىم قاتتىقلىشىپ ئاجىزلىپ قالدى» دەپ سورىدى.

بۇ سوئال ئاللاھنىڭ قۇدرىتىگە شەك قىلىش ئەمەس، بەلكى ئادەتتىكى سەۋەبلەرگە قارىغاندا بۇ ئىشنىڭ قانداق بولىدىغانلىقىغا بولغان ھەيرانلىق ئىدى. زەكەرىيا ئەلەيھىسسالام ئۆزىنىڭ ۋە ئايالىنىڭ بالىلىق بولۇش ئىمكانىيىتى يوقلۇقىنى، ئۆزىنىڭمۇ قېرىپ ئاجىزلىپ قالغانلىقىنى ئوتتۇرىغا قويۇپ، ئاللاھنىڭ بۇ ئىشنى قانداق ئەمەلگە ئاشۇرىدىغانلىقىنى سورىدى. بۇ ئايەت ئاللاھنىڭ ھەر قانداق ئادەتتىكى سەۋەبلەرنىڭ چېكىدىن ھالقىپ، ئۆز قۇدرىتى بىلەن مۆجىزە يارىتىشقا قادىر ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت شۇكى، ئاللاھ تائالا ھەر قانداق ئىشقا قادىر، ئۇنىڭ قۇدرىتىنى ھېچ نەرسە چەكلىيەلمەيدۇ. ئادەم ئۈمىدسىزلىككە چۆكمەستىن، ھەر قانداق قىيىن ئەھۋالدا ئاللاھقا يالۋۇرۇشى ۋە ئۇنىڭدىن ياردەم سورىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا ئۆزى خالىغان بەندىسىگە ئەڭ قىيىن شارائىتتا ھەم رەھمەت قىلىپ، ئۇنىڭغا نېمەت ئاتا قىلالايدۇ. بۇ ئايەت بىزگە ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ چەكسىز ئىكەنلىكىنى ۋە ئۇنىڭدىن ئۈمىد ئۈزمەسلىك كېرەكلىكىنى ئۆگىتىدۇ.