Марьям сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• غُلَامٌ — ұл бала.
• عَاقِرًا — бала көтермейтін, бедеу әйел.
• عِتِيًّا — қарттықтан сүйектердің қатайып, буындардың кеуіп, қатып қалуы.

1. Аяттың тәпсірі:

Зәкария (ғ.с.) Раббысына мұңын жеткізіп: «Уа, Раббым! Менің балам қалайша болады? Өйткені әйелім бедеу, бала көтермейді, ал мен қарттықтың шегіне жеттім, сүйектерім қатып, әлсіредім» деді. Ол Алланың құдіретіне күмәнданған жоқ — керісінше, бұл сөздері таңырқау мен таңданудан туған сұрақ еді. Себебі адамдық өлшеммен қарағанда, әйелінің бедеулігі мен өзінің кәрілігі бала болуына ешқандай мүмкіндік қалдырмағандай көрінді. Бірақ Алланың құдіреті шексіз: Ол себептерге тәуелді емес, қаласа, мүлдем мүмкін емес нәрсені де жарата алады. Зәкария пайғамбар осы шындықты жүрегімен біле тұра, адам баласының табиғи таңырқауын білдірді.

1. Алынатын ғибраттар:

• Алланың құдіреті шексіз — Ол адам ақылы жете бермейтін нәрселерді де жарата алады. Кәрілік пен бедеулік Аллаға кедергі бола алмайды.
• Пайғамбарлар да адам баласы ретінде табиғи таңырқау мен сұрақ қоюға болатынын көрсетеді; бұл имансыздық емес, керісінше Алланың құдіретін мойындаудың бір түрі.
• Үмітті ешқашан үзбеу керек: жағдай қаншалықты үмітсіз көрінсе де, Алланың қалауымен бәрі өзгеруі мүмкін.
• Дұға мен тілекте шын жүректен, әрі әдеппен сұрау — мұсылманның әдебі. Зәкария Раббысына сыпайы түрде, «Уа, Раббым» деп жалбарынды.
• Алланың әмірі мен жаратуы себептерге байланбайды; біз тек себептерге жүгініп, нәтижені Аллаға тапсырамыз.