Sura Marjam — Werset 8

Znaczenie słów:

• Anā — jak, skąd.
• Āqiran — niepłodną, bezpłodną.
• Atiyyan — skrajną starość, suchość i sztywność kości oraz stawów wynikającą z podeszłego wieku.

Tafsir (wyjaśnienie):

Zachariasz (pokój z nim) zwrócił się do swojego Pana z wyrazem zdumienia i pokory, mówiąc: „Panie mój, jakże będę miał syna, skoro moja żona jest bezpłodna i nie może rodzić dzieci, a ja osiągnąłem już kres starości — moje kości stały się kruche, a ciało słabe i wysuszone?”. Nie był to wyraz niedowierzania w moc Allaha, lecz wyraz ludzkiego zdziwienia wobec okoliczności, które zdawały się całkowicie wykluczać możliwość posiadania potomstwa. Znał bowiem prawa natury i wiedział, że w normalnych warunkach nie ma żadnej szansy na dziecko, a jednak prosił swego Pana o potomstwo, uznając, że dla Allaha nie ma rzeczy niemożliwych. Jego pytanie było wyrazem pokory i prośbą o wyjaśnienie, jak spełni się ta obietnica, a nie zaprzeczeniem jej możliwości.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokazuje, że prorocy zwracali się do Allaha z pokorą i uznaniem Jego wszechmocy, nawet gdy ludzkie możliwości wydawały się wyczerpane.
2. Uczy nas, że nie należy tracić nadziei w miłosierdzie Allaha, nawet gdy okoliczności wydają się niemożliwe do pokonania.
3. Wskazuje, że zdziwienie wobec cudów Bożych jest naturalne i nie sprzeciwia się wierze, o ile towarzyszy mu uznanie wszechmocy Stwórcy.
4. Podkreśla, że Allah jest zdolny do wszystkiego i że Jego obietnice zawsze się spełniają, nawet jeśli wymagają przekroczenia praw natury.
5. Zachęca nas do wytrwałości w modlitwie i prośbie do Allaha, niezależnie od tego, jak trudne wydają się nasze pragnienia.