سوڕەتی مه‌ریه‌م — ئایه‌ت 9

واتە‌ی وشەكان:

• هَیِّن: ئاسان و سەهەل.
• لَمْ تَكُ شَیْئًا: بوونی نەبوویت، نەبوویتە شتێك.

تەفسیر:

كاتێك زەكەریا سەرسام بوو لەو مژدەیەی كە فریشتەكە پێیدا دا كە خوای گەورە منداڵێكی پێ دەبەخشێت، فریشتەكە وەڵامی دایەوە: «كَذَٰلِكَ» واتە: ئەی زەكەریا، ئەم كارە هەر وەك خۆت دەڵێیت، لە ڕوانگەی ئەم هۆكارە سروشتییانەوە مەحاڵە، بەڵام «قَالَ رَبُّكَ» فەرموودەی پەروەردگارتە، واتە: ئەم كارە «هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ» بۆ من زۆر ئاسان و سەهەلە، چونكە من بەدیهێنەری هەموو شتێكم، هیچ شتێك لە من ناگیرێتەوە، ئەگەر ویستم بێت شتێك دروست بكەم، تەنها دەڵێم: «بە»! ئەو دەبێت.

ئینجا خوای گەورە بە زەكەریای دەفەرموێت: «وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَیْئًا» واتە: ئەی زەكەریا، تۆ لەمەو پێش كە هیچ نەبوویت، نە شتێك بوویت و نە ناویشت هەبوو، من تۆم دروست كرد. ئەو كەسەی كە تۆی لە نەبوونەوە هێنایە بوون، بێگومان توانای هەیە یەحیا لە باوكێكی پیر و دایكێكی نەزۆك دروست بكات.

ئەی ئینسان! تەمەنای خۆت بە هۆكارە سروشتییەكان سنووردار مەكە، چونكە خوای گەورە بەتوانایە لەسەر هەموو شتێك. ئەو زاتەی تۆی لە نەبوونەوە هێناوەتە بوون، بێگومان دەتوانێت هەر كارێكی تر ئاسان بكەت. جا لە خوای گەورە بپارێزەوە و دڵنیابە لەوەی كە هەموو كارێك بۆ ئەو ئاسانە، وەك چۆن تۆ لە نەبوونەوە بوونت پێ بەخشیوە، هەر بەو شێوەیەش دەتوانێت ڕزق و ڕۆزی و منداڵ و هەر شتێكی ترت پێ ببەخشێت.