സൂറ അൽ-ബഖറ — ആയത്ത് 171

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* يَنْعِقُ: ഇടയൻ ആടുകളെ വിളിക്കുന്നതിനും ഓടിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നത്.

* دُعَاءً وَنِدَاءً: വിളിയും ഉച്ചത്തിലുള്ള ആക്രോശവും.

* صُمٌّ: ബധിരർ (കേൾക്കാത്തവർ).

* بُكْمٌ: ഊമകൾ (സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ).

* عُمْيٌ: അന്ധർ (കാണാൻ കഴിയാത്തവർ).

വ്യാഖ്യാനം:

സത്യനിഷേധികളുടെയും അവരെ സൻമാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നവരുടെയും അവസ്ഥയെ ഖുർആൻ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഉപമ ഇടയൻ തന്റെ കന്നുകാലികളെ വിളിക്കുന്നത് പോലെയാണ്. ഇടയൻ അവയോട് സംസാരിക്കുന്നു, വിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ ആ മൃഗങ്ങൾക്ക് അയാളുടെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവ കേൾക്കുന്നത് വെറും ശബ്ദം മാത്രമാണ് - ഒരു വിളിയും ആക്രോശവും മാത്രം. അതുപോലെ, സത്യനിഷേധികൾ പ്രവാചകൻ (ﷺ) അവരോട് പറയുന്ന സത്യസന്ദേശം കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ പൊരുൾ അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അടഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.

അവർ ബധിരരാണ് - സത്യം കേൾക്കാത്തവരായി അവർ നടിക്കുന്നു. അവർ ഊമകളാണ് - സത്യം സംസാരിക്കാൻ അവരുടെ നാവുകൾ തയ്യാറല്ല. അവർ അന്ധരാണ് - സത്യത്തിന്റെ തെളിവുകൾ കാണാൻ അവരുടെ കണ്ണുകൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവർ ചിന്തിക്കാത്തത്, അവരുടെ ബുദ്ധി ഉപയോഗിക്കാത്തത്.

ഈ ഉപമ നമുക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠം ഇതാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുകയും അതിൽ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും കടമയാണ്. ഖുർആൻ വെറുതെ വായിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. നമ്മുടെ കേൾവി, കാഴ്ച, ബുദ്ധി - ഇവയെല്ലാം അല്ലാഹു നമുക്ക് നൽകിയ വലിയ അനുഗ്രഹങ്ങളാണ്. ഈ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നാം സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും വേണം. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തുറന്നിടുക. ബധിരരും ഊമകളും അന്ധരും ആയി ജീവിക്കരുത്, മറിച്ച് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സത്യം കാണുകയും, ചെവികൾ കൊണ്ട് സത്യം കേൾക്കുകയും, നാവുകൾ കൊണ്ട് സത്യം സംസാരിക്കുകയും, ഹൃദയം കൊണ്ട് സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാകാം.